GİDECEĞİM BU ŞEHİRDEN

Ve tepem atacak birden
Öylesine gideceğim ki bu şehirden, dostlarımın yüreklerinden
Umutlarımın gecikmiş intiharlarında kalan cam kırıklarına basarak
Öylesine gideceğim işte bir yıldız misali kayarak
Yüreğimdeki acıları arkamda bırakarak
Öylesine gideceğim ki geriye ahım kalacak sadece
Bir hazan mevsimde ansızın gideceğim...
Kavgalardan, dövüşlerden, kalp kırıklarından öylesine yorgun ve mağlubum ki
Gideceğim heybeme yalnızlığımı alarak
Bir sürgün gibi tüm yüreklerden gideceğim
Geriye acılarım ve yalnızlıklarım kalacak dilimdeki suskun feryatlarla
Öylesine gideceğim ki, gölgem kalacak geride
Bir de ayakkabılarımın çıkardığı tıkırtılar
Yoruldum artık vefasızlıklardan, ihanetlerden, acı sözlerden, aşağılanmalardan
Gideceğim heybeme yalnızlığımı alarak
Kan kusarken korkularımdan kimse feryadımı duymadı
Yardım çığlıklarım aksetti boşlukta
Gideceğim ben de bir gün, öylesine sessiz sedasız 
Kuytu köşelere hicret edeceğim gözlerden sıyrılıp yalnızlığın matemiyle
İncinecek hal kalmadı, tükendim tüm yüreğimle
Veda edeceğim ansızın günün birinde
Bilmiyorum sevilmeyi çünkü
Yüreğim sevgilere hasret
Gideceğim günün birinde sessiz sedasız
Bu şehirden, yüreklerden
Öylesine gideceğim ki…
Kimseler bilmeyecek.

Gökçe SÖZÜÇETİN