VARLIĞIN TAPUSU NASIL Kİ ZİMMETLİYDİ RABBİNE...

Rengini biledim güneşin: tevafuk yüklü bir sarnıç aşkın ekininde saklanmış yanlış bir rota bellesem de aşkı yüreğin mızrabı ile cilveleşen sözcüklerin sefil yalnızlığı

Mihrabı örten destursuz bir iklim zikreden

Şairin duası

Sözcüklerin duvağı

Yanlış iklimlerde yanlış gönüllerde

Zikrine teslim fikri yoldaş şiirlerin

Varlık yokluk kavgası

Meylettiği kadar zamanın tanrısı

Mahal verense hüzne, yokluğun acısı…

Etle tırnak misali

Kalemin debdebeli seyrüseferi

Mıhlanmış sözcükler ufkun rengine

Bandığı kadar güneşi

Karanlığı hatmeden yüreğin verildi bir kez onayı

Yoksa sever miydi böylesine şair?

Serencamında bilinmezin

Ekin zamanı düşer miydi yola

Bir başına baştan sona

Uzandığı sözcükler kabrin çağrısı

Yetim minvalinde ömrün

Sözcüklerle örtündüğü değildi yalan

Önsezisinde uyuyan bir şiir daha dile geldi

Varlığın tapusu nasıl ki zimmetliydi Rabbine…

Dilemması bilinmezin,

Dilaltı bir esinti şiirin nüvesi

Seken hece hece

Sarkan pervazından

Sedefli ruhu gerçeklerin

Yüzü suyu hürmetine

Tapındığı kadar İlahi Aşka

Yürüdüğü millerce ülke

Ülküsü aşk

Ümmeti özlem

Hürriyeti yoktu hem ezelden

Hüviyetine sadık bir tanrı adeta.