YETER Kİ SEN GİTME ANNE

Ölümsüzlüktür revaçta olan saltanatımı sonlandırma ihtimali

Ve ölüm…

Kıyarken içimi için için:

Çivit mavisi gözlerinde kaybolduğum

Ve sesinle bana yaşattığın

O nazlı o narin esintin

Kaçıncı kuvvetiydin sen, söyle?

Esmer teninde sevdanın

Kaç küp idi içimde saklı o buz dağı?

Esaretim ve ecelim…

Acele etmiş olsam bile ölmek için

Ve işte cahilce kendime verdiğim zarar ziyan

Ne metruktü gözlerimin haznesi

Ne de yalandı hazine değerinde varlığın

Küpeştesinde dümeni bendeki geminin

Ve kulvarımda hüznü

Ve ruhumda saklı özü

Tek geçtiğimdin

Tek geçildiğim

Tek elimde kalem diğerinde resmettiğim

Senin büyülü ve buğulu gözlerin…

Ah, anne sefasını sürmediğin kadar hayatın

Cefa yüklü ömründe

Sevginle bakaya kaldığın

Issızlığın perçeminde yaşayan bir şarkısın sen

Yaşattığımsın da gözlerinden gelen yaşın

Hem de yasının şiarı benim sadece ben

Ve sadece ben her iki elinde

Ve sadece ben:

Dediğin gibi elin ve kolun

Hatta nefesin

Soyutlandığım evrenden

Yetmedi

Tecrit edildiğim hücremden

Kanayan mısraımsın

Kopuk telli sazımsın

Salkım saçak varlığımda

Ve iç dünyamda

Asla şüheda olmayan dünümde

Sevdiceğimsin sevecen

Yüreğimden s/üzülen

Her külü her gülü

Ve evet: anne ben bil yeter ki

Sadece sev ve bırakma elimi

İhtar çektiğim cihanın

İbraz ettiğim fermanın

Yanık ucunda tüm yazdıklarımın

Sana da söz verdiğim gibi:

Ne seni terk ederim ne kendimi

Ara ara kaçkın aklımla

Ayan beyan beni yarı yolda

Bıraksa bile kalemim

Ben senin kalender yüreğinin direğiyim

Dilemmasında geçen ömrün

Özet geçtiğimse olsaydı keşke sadece örgün bir dünya

Hala okullu

Hala mektepli

Alaya alsa da alayı insanların

Ve her biri alaylı olsa bile

Bana mal etmedikleri sevgiyi nazı

Alayına gücensem de

Rabbim ve de sen beni terk etmedikten sonra

Sönene değin ferim

Solup gidene değin neferi olduğum nefesim ve nefesin

Aşka biat bir kasırga

Yandan çarklı cihanın uleması

Ulak bildiğim kadar kalemimin sabırsız dünyası

Ve dinmez nazı

Asla solmayacaksın da Allah’ın izniyle

Asla da sönmeyecek içimdeki çocuğun neşesi

Bazen umut bazen kaygı

Bak, anne, bak sadece:

Hala elimde bana aldığın uçan balon

İçtimada geçen hayatım

Ve tefrikam

Ve onca sertifikam diplomam ne ki:

Yeter ki sen, gitme

Yeter ki yetmez dediğim bunca hüznün çeperinde

Senle kalemimle

Yetindiğim kadar bende yetebilseydim cihana keşke ah, keşke…