MASAL

Issızlığın koynunda büyür aşk ama yetmez.

Iskaladığı kadar mutluluğu sevmeden de olmaz ve de ne vurdumduymazdır şarkılar ola ki seven nankör ola ki şairin cıngılı alabildiğine saydam ve kör.

Mizacı yitiktir bazen sevgi masallarının

Öyle ya:

Hangi masal mutlu sonla biter ki yaşarken?

Hangi masaldır sana yoldaş?

Hangi masaldır hayatın soluduğu havada saklı tutulası

Rahmetle ve özlemle şerh düştün mü de yalnızlığa

Ve kuytularında yaşatır insan sevgiyi ama kendine duyumsadığı

Duymadıkları kadar da sesini

Feri olsa ne ki sevda masallarının

İnsan kendini ihmal etti miydi bir kere

Hurafeler solgun madem

Mademki tökezledim sefiller durağında

Mademki bir hücum bottur ruhumu taşıyan

Hangi mayındır yüreğimi kundaklayan?

Adım olmadıktan sonra

Bir adım daha ekledim mi de adıma

Sevk ettiğim binlerce hece

Caka satarken yalnızlığıma

Pompalanmış bir düş bir hayal

Bir de gerçekler

Pohpohlanmış kibirli isyanlar ve dünyalar

Mahşeri bir zenginlik adeta

Duyguların istilası

Yoksa nasıl ayakta kalırdı insan

Eğer ki gözleri açık görmeseydi o rüyayı

Ruhundaki dalgalar

Uçuşan polenler

Zevki değil cefası dinmese de

Ömrün bakiyesinde saklı beklenmeyen misafirler

Günü avuttum

Aslında gün beni savurdu.

Sevgiyi savundum

Hele ki kendime duyduğumu değil

Duymazlıktan gelen nice insanı saklı tutmuşken

En derinde

En tepede

Tepe taklak düşüp de

Buldum mu kendimi

Bulmazdan da öte

Bir bulantı belki de yalnızlık

Yâdında dünün

Yâri gönlün

Yağan yağmurun ikbali

Masallardan aşırdığım kadar da o mutlu sonu

Sevginin bakiyesi

Bazen yuvarladığım bir ondalık sayı

Ve işte

Kesirli bedellerle de ödedim mi ben kendime olan borcumu

Bakaya kalacak bir ümit ile de sözlendim mi

Sözün özü:

Sevgi fakiri ruhlardan uzak alabildiğine

Varsın içine düşülesi bir tuzak olsun

Sevmelerin

Kâh ihmali kâh gölgesi

Kâh ukdesi

Sözcüklerin zarif tınısında saklı iken

Sevginin idamesi sır değil ser değil

Bilakis sevgi ve sevmek hayatın ta kendisi

Alabildiğine içten

Biteviye diğer duygularla pekişen

Hasret olduğum kadar kendime

Uleması evrenin

Ulak zaten hazır ol da

Ünlenen ruhun tokası kırık olsa da

Yeter ki kırılmasın sevginin emsalsiz kalbi…