ÇİÇEK ÇİÇEK AÇTIĞIM

Bir batımdı güneşin sönen hükmü

Bir batında yağan karın yağmurun dökümü

Aşkınsa izdüşümü

Meylettiğim özlem ve huzura sadık bir neferi

Olduğum kadar evrenin ve yitmeyen ümidi, sevgiyi

Kanıksanası bir hasretle

İçime çektiğim nefesi

Ansızın boca ettiğim

Ölü nefsimi tuşladığım kadar hiçliğin

Mecrasında saklı bir kayıt daha

Açabilmenin nezdinde

Unutulan sesime

Eşlik eden şiirin nezdinde

Tamponu ölümün

Göğünse kırık tamburu

Bakaya kalan her şiir her gece her umut

İflah olmaz yüreğin saltanatını sürdüğü kadar ufuk

Bir ukde daha eklendi dünüme

Acının umresi

Aşkın her suresi

Sureti kati yanılsam bile

Vazgeçmediğim hayallerim ve şaklattığımda kalemi

Ansızın güncellediğim hayatı

Nazımı niyazımı saklı tutmanın da emaresi

Bir şiire daha düştü yolum mademki

Şiarımda saklı o gizil hazineyi

Özlemimi tetikleyen sevginin idamesi

Saklı tutulası bir gizem bir sır

Sakındığım kadar

Gözümden sevdiklerimi yağan kar

Tutuşan eteklerim

Tüten dumanın da isinde saklıyım bir o kadar

Sevdalı şehrin her zerresi her sokağı

Vazgeçemediğim bir isyan bir acı sadık kaldığım kadar

Keder

Yüklü bir minvalde

Hali hazırda sektiğim her ihtimalde

Sarkacı ömrün

Dibine vursam bile

Ölümün değil ümidin izinde saklı

Ansızın peyda olan bir tebessüm ve içli bir şarkı

Çiçek çiçek açtığım

Gül kimliğime yakışan

Her dikeni her insanı kendim gibi bildiğim

Kadar dünde mi saklı yoksa anıların na’şı?

Nakşında ümidin

Nesrinde saklı iken özlemin mademki şiirin hikâyesi

Nasıl ki vazgeçilmezim

Tebessümler yokuşuna ektiğim

Bir imgeden

Başımı her kaldırdığımda yüreğim iken

Dile gelen

Vefalı bir dost

Vardiyası sonlanmayan adeta eklediğim her dip not

Ve işte

Temize geçirdiğim duygularımda

Saklı kükreyişi sezilerin

Bir tazı gibi ardından koştuğum

Her arzımı sunup da evrene yeniden doğduğum…