KABRİNE DAHİ SIĞAMADI ŞAİR

Bir yokuş bir yok oluş

Mübalağasız acı dolu bir gülüş

Eşiğinde ölümün doğandır güneş

Beşiğinde elemin nakşı dünde saklı özdeş

Bir acı vuku bulan

Teselli babında şiir, efkâra banan

Yüreğin devasa izleği

Oysaki öncesinde şen şakraktı cihan

Dürtülerin değil düzenin kefeninde saklı hicran

Ne meylettiği dünün özlemi

Ne de baskın çıkan sessizliğin ödettiği bedeli

Yaşar içinde insan

Azap kuşları mevsimin bakiyesinde saklı

O hicabı

Giyindi giyineli cihan

Sazlar sustu çengi göçtü

Çalakalem severken kabrine dahi sığamadı şair

Edimlerden ulaştığı kadar

Hayallerin demlendiği bir sarkaç adeta

Manifestosu ruhun

Melankolisi çağın

Ağa takılan bir balık adeta çağladığı kadar kalem

Kanayan nice coğrafya bir batında doğan

Günün gecenin nazına direndi direneli

Şeceresi kayboldu mevsimin

Devrik cümleleri ile kavruldu dizeler

Bir dizin boyu

Bir dizenin de soyu

Dayanmışken dününe

Efkârın atıl boyutu

Kapanan kapıların adeta canlı iken ruhu

Kasıtsız meyletti gün geceye

Devinen iklim

Devrilen putların akabinde

Kırılan potlar biteviye

Mahal verdi kırgınlıklara

Dinmek bilmedi sızı

Hangi arptı hangi saz boylu boyunca

Serildiği zemini tembihledi atası düşlerin

Batıl yüreklerin indinde

Kanı çekildi denizin

Suları dinmek bilmedi

Baskın çıkan yağmurun saklı rahmeti

Bir dehlizde konakladı kimi zaman

Sadakası yüreğin

Verdiği selamın geri dönümü yok iken mevsimin

Çağlayan şelalesi

Baskına uğrayandı hayaller

Kaderi dizginleyemediği kadar şair

Kederine bandı ömrü

Yeltendi mutluluğa

Yataklık yapan acıların duvağında

Konuşlu bir isyan bir ikrar adeta

Zaaflarına esir olduğu kadar

Yazdı ve saklandı içine zarfın

Postaya verdiği ruhundan arda kalan

Pestili çıktığı kadar…

Yandığı yangında büyüyen bir alev

Bozguna uğradı ansızın

Güftesi değil içinde kalan ukdesi

Aşkın müptelası olsa ne ki?

Mademki ayracı idi yalnızlığın o minval ki:

Şehla gözlerinde evrenin

Şahı duyguların ah, etmediği kadar

Ahını aldı yerin göğün

Ağıtlar yaktı ezelden

Ağdalı düşlerine buyruk verendi kader

Komplimanlar yağdırdığı kadar

Korunda saklı duaların

Közünde yangının

Son kozu bazense buğusu

Nasıl ki yâdında saklı idi teselli

Hamt etti ve sus payı bir söyleme meyletti meyledeli

Melekler şahidi

Şüheda mazinin izini sürmekle tecelli

Eden arsız bir yenilgi

Tek muhatabı

Yalnızlığın tüten dumanı

Bahşedilen bir şiirle yetindi yetineli…