KIYAMA DURAN KALEMİN DİLBAZ RÜZGARI

Kıyama duran gecenin iniltisi idi aşikâr duyduğum

Ah, aşina olduğum hüznün resitali

Öbek öbekti yıldızlar

Öteki beriki demeden sevdiğim naçizane d/okunuşlar

Gönlün pınarıydı sevgi

Sevecen bir yıldız kıblemde saklı

Nazarında evrenin kör kütük sarhoş olduğum

Ah, o yalnızlık rüzgârı

İçimden sökün eden binlerce dize

Diz dize olduğum aşkın hitabı

Hutbelerdi içimde salınan

Aşkın kelamı selamı yitik

Kerbelası ömrün

Kaç şiddetindeydi bu sevgi?

Arzı endam eden karanlıkta

Yeniden doğabilmenin mucizesi

Efkârım ve yılgım

Şiirlerdi yılkı atım

Hazanda saklı ruhun külliyatı

Bekası sözcüklerin

Ismarladığım

Bakaya kalan şiirin nüktesi

Darmadağın varlığım ne ki

Sözcüklerle sıfıra yuvarlandığım

Ve işte kat sayısız aşkın

Kat ettiğim onca yol ne ki?

Bir hüznün ibaresi

Yanıp sönen yeşil ışık

Efkârı bitimin

Yittiğim ömrün kulvarı

Ayan beyan aşkta kıyama duran kalemin dilbaz rüzgârı

Matemimle övündüğüm

Atladığım öğünlerden arda kalan

Bir bardak suyla doyduğum

Açlığımı giderdiğim nazım niyazım

Nasıl ki bitimsiz

İhbar ediyorum firar eden yüreğimi

Sevmek sadece sevmek elbet kibirsiz bir esinti