YOKSA DURDUK YERE SEVER MİYDİM

Bir aldatı adeta sonsuzluğun konduğu aşkın kıyama durduğu ve baştan savma bir anlatım olmamalı yaşamak aşka meddücezri özlemin ve aşina olduğumuz hazan rüzgârı yüreğin de mefkûresi ve bizler zimmetliyiz kendimize.

Aşkın şah damarında rücu eden bir fasıl

Doyumsuzluğu yüreğin dondurucu sessizliğin hâsıl

Olduğu gün ve gece şerh düşülesi

Melun mahzun sevdaya nazire

Ah, gönlün hutbesi

Maviden bir zemin

Aşık atan mı âşık olan yüreğin minvali mi sürüklendiğim?

Gönül köprüm gönülsüzüm bu gün

Kendime sevmeye mecalim yok

Hazan bestesi adeta gecenin nüktesi

Ölümle el sıkışan bir kırlangıç

Kanatları damgalı bu aşkın

Bazen bir fasıl

Bazen veryansın ettiğim

Aşkın özlemin şahikası

Gün eridi bitti, azizim

Gül yüzüm de soldu ansızın

Güllük gülistanlık addedilen şu sefil kalbim

Bir esvap dikercesine

Yüreğime biçtiğim dizeler

Diz dize yaşadığım kendimden vazgeçmenin ukdesi

Sözcükler bazen bozguna uğratan

Bazense layığıyla yaşamanın ertesi

Bir manivela gece dikildi ya başıma

Bir de hararetle çekiştirdiğim yakasından kayıp neşemin

Ardından bir kova su döktüğüm

Kendimle helalleştiğim

Yetmedi kendimi uğurladığım gök kubbenin saydam yüreği

Ben ki neferi olmaya adayım rahmetin

Başımdan aşağı boca edilen renklerin tutsağı

Ve işte yakalandığım gökkuşağı

Sözcükler tabanları yanan

İmgeler bazen boyut değiştiren

Gönlüm yok bu gün sevmeye kendimi

Gönül koyduğum kadar duygulara muteberi

Sevgi bellediğim her duygu ruhun akıbeti

Hüznüm ve gülücüklerim

Acım ve yalnızlığım

Satırlara şerh düştüğüm

Yâd edilesi mazimde saklı bilinmezin

Ayak sesi

Ve işte baş koyduğum yolda

Başımdan aşkın şiirler nefes kesen

Aşkın idam edildiği insanlık şecerem

Her halükarda coşkum ve nutkum tutuk

Kalp gözüne acılar yüklediğim

Geceyi kırbaçlayan kalemin kanatlarına boylu boyunca

Serildiğim.

Sarmalı sevginin

Şah damarımdan yakın olan hep en çok sevdim.

Sükûnet benzeri bir hayat dilediğim

Gözlerden ırak bazen

Gönle tutsak elbet hız kesmeyen iradem

Na’şı dünün

Nazı da dinmedi yârin

Yan çizen hangi gölgeyse

Kovduğum kapıdan

Aslında buyruk veren içimdeki tutkunun

Dokunurken eli en uzağa

Yakın bildiğim her neyse uzağımda

Yarenim ve sevgilim

Bir bilinmezin peşindeyim ki…

Rest çektiğim elbet hislerin tezahüratı

Yoksa durduk yere ben seni sever miydim?