ÖKSÜZ YÜREĞİN ESVABI

Düşlerim maviden tenine yaslı göğün

Aşk ise karekökü bilinmezin

Ve fıtratımda saklıdır hazinem:

Düşkün değil mizacım

Düştükçe yere uçasım gelir

Ne de olsa aşkın kıyametinde

Vuku buldu benim bitimsiz arayışım ve hüznüm.

Sandalyenin kırık ayağına takılı aklım

Karambole giden ömrün içgüdüsünde saklıdır da mealim

İç sesim ne mesnetsiz

Ne de dış sese tepki verir yüreğim

İçtiğim her şiirdir hasretini bilediğim

Göğün neferi salkım saçak hislerim

Ve evet:

Ben kuş cennetinde yaşayan sıradan bir faniyim

Failiyim de sözcüklerin

Feveran edendir kalemim

Teslimiyetim Rabbime

Teveccüh bildiğim matemin izotopudur yanık sesi sözcüklerin

Her anlamda beşerim şaşarım

Şehla gözlerinde günün

Dağlar tepeler aşırım

Ne de olsa izafidir varlığım

Kanat açtığım her an her anı

Savsakladığım bir ömür olmuş olsa bile

Sefilce direniyorum:

Mahcubiyetime

Bandığım sevgim ve önsezim

İrdelemeliyim evreni

İmitasyon değildir üstelik duygularımı

Körükleyen her hayal her umut zerresi

Meali olduğum öksüz yüreğin esvabı

Yoksa nasıl dikiş tuttururdum ben şiirlerin dünyasında?

Ve evet, ben dünyalıyım afaki olsa da hüviyetim

Ve evet, nasıl da evhamlı

Yeter ki zarar gelmesin sevdiklerime

Sevecen bir tebessüm ekip da toprağa

Boyutsuz bir hercai çiçek biçerim

Hemhal olduğum yer gök

Sığındığım sevgi

Sığınağım şiirin kalbi

Edası yitik bir günce değil benimki

Endamlıdır yüreğimin çeperi

İçinde neler neler saklı

Hizaya getirdiğim duygular, mahşeri

Kalabalığında sonsuzluğun,

Ufkuma sirayet eder de umudum

Umduğum da değildir arz edilen

Bulduğuma şükürler olsun demeyi ilke edindiğim.