İKLİM...

Kamikaze bir iklimsin içimdeki şehrin rüzgârında uçuşan saçları şiirimin de yeltendiği bir ayrıcalık diktikçe gözlerimi yüzüne başını kaldıramadığın bir yemin belledim seni.

Mazim ölü bir iklim, bayım

Havsalamdan taşan bunca muhalif duygunun

Olmalı bir ederi ve kapıştığım kadar kendimle

Muhalif verilerle saklı tutulası bir sırrı sundum ellerimle.

Sıradan değilim sıra dışı hiç değil:

Sıraladığım sözcüklerden da farklı mizacım

Miadı dolan bir hayat hiç değil

İçerlediğim kadar yalnızlığa aşinayım aşina

Pekişen hasretin ve gizemin redifleri

Nasıl da saçılmış üstüme başıma

Makul olmayı beceremediğim bir yasaya müdahil

Bir kelimeden fazla sözlük olmaya yeltendiğim nasıl da belli.

Sırma saçlı bir rüzgârım

Seyyahtır yüreğim ve efkârım

Arşı alaya çıkan hüzün yüklü mısralarım

Devasa da bir coşkuyu katık ettim mi matemime

Mabedimle ve mahremimle içli dışlı bir yavru kuş gibi

Bin yaşıma da gelsem hala annemin küçük kızı…

İhbarım mevsime kendimi

Kimyamdaki afaki hoşnutluk ve katıksız rahmeti

Boca ettiğim günüm gecem

Koyu gözlerine de müptelayım özlemin

Cehennem azabını yaşarken yaşadığım

Katıksızdır mealim ve mizacım

Miracımsa olsa keşke çok yakın

Aşikâr aykırı ve coşkuluyum

Sonra da çiçekler ve şair gibi önce içime sonra dışıma kapandığım

Afaki bir bulutum…

Tenimde saklı ateş ve yangın

Baş başa verdiğim aşkın rüzgârı

İçime ve dışıma esen

Yazmaya hazır fermanı sunarken evrene

Kapıştığım kadar kendimle

Surlarına serildiğim şehrin

Otağı kurduğum gök kubbenin

Ve işte şerh düştüğüm aralıksız yağan rahmetin

Uğruna baş koyduğum mademki inanç ve sevgi

Umudun da taşkın mizacına serildiğim kadar

Savunma mekanizmamla tanığım aşka ve kadere.

İçerlemediğim kadar mevsime ve tinine ömrün

Karaborsaya düşen mutluluğun

Ansızın firar ettiği yüreğimde saklı bilumum duygu ve elem

Yeltendiğim dünüm

Öykündüğüm yine kendim

Huzura düşkünlüğüm bir o kadar uzak kaldığım

Ve işte İlahi Aşkımın mimarı duygularım

Hız kesmeyen inancım kadar yol aldığım

Şu minvalde seken tek/il bir hece…