SENSİN TEK VARLIĞIM ANNE

Düşlerim bağlı anne ve düşüşlerim sakıncalı:

Seni ihmal ettiğim kadar ihbar ediyorum acılarımı

Bir çöküşse içim

Bir dermansa yapamadığım seçim

Elbet seni seviyorum: kendime kurduğum dünyanın

Çiçeğisin sen ve solgun yüzümde uçuşan

Bulutlar kadar pürü pak

Alın yazımda saklı nice nida ve sökük

İtibar etmediğim kadar dünyanın malına

İbraz ediyorum çekincelerimi bir bir Rabbime.

Dik yokuşu yüreğimin

Devasa çukurları gökte saklı hüzün gamzelerimin

Genzimdeki hıçkırık

Geviş getiren sözcüklerden arakladığım kadar mutluluğu

Elbet mutlak yalnızlığım

Muteber acılarım ve duygularım

Rotası yitmedi henüz umudun

Yeter ki sen de doğ yeni gün gibi

Yinelediğim ne varsa kayıtlı

Yanıldığım kim varsa hala da içimde saklı

Derdest edilmiş günün gecesi

Muhbir sözcüklerin söküklerinde saklı imgesi

Makul olan elbet yaşamak

Muteber olan huzursa kayıp

Gönlün ritmi ve alamadığım nabzı

Hep mi canı acır insanın yeter ki sen bırakma elimi.

Gecenin çeperinde umuduyum ben yarınların

Dilimde Besmele yüreğimde Yasin

Şerrinden uzak durduğum yanılgıların ve karanlığın

Üstüme kara bulut gibi çöken

Münzevi sessizliğin haresi bir yıldızın parlaklığı

Mevcut gözlerimde ve gözlerimden

Dökülen her yaşa kefilim

Yasımsa adeta yasa mahiyetinde

Seni sevdiğim kadar üzdüğümse tek gerçeğim

Rabıtası iklimin

Rengi varla yok arası hayallerin

Bir bulutsam beyaz

Bir yağmursam akan yaşlarım sağanağım

Elbet sağaltamadığım kadar acıların

Ruhunda saklı bir rüzgârım

Bazen içine esen

Bazense susup sessizliği dinleyen

Mahzun gülüşlerim

Dertop olmuş sözcüklerden yağan rahmetin

Güncesi ve duyguların ikbali

İtibar etmediğim kadar kötüye

İsyan edip de af dilediğim günün gecesi

Kayıp bir sözcük gibi peşine düştüğüm

Hüznün arka bahçesinde saklı bir minvalim

Göğsümde devasa bir kafes

İçerlediğim kadar da canımı yakan

Aldığım her nefes.

Ve işte sunumum kadere

Seferisi olduğum sözcüklerden düşen payıma

Saklı tutulası bir cennetse bilirim ki en derinde

Ve sensin tek varlığım

Sensin şakağıma dayalı acıların yanılttığı bir gülücük gibi

Ansızın açıveren

Bir umutsa saklı tutulası içten

Bir de maviden mintanı gecenin

Senle sensizliği kovduğum

Savrulduğum kadar iklimde savunduğum

Sevgim ve inancım günbegün büyüyen

Bense hala büyümeyen bir çocuk gibi eteklerine yapıştığım:

Rabbim korusun seni, annem.