ANAHTAR

Bir düş’ ün tanıklığında çekiyorum resmini gerçekliğin ve iklimlerin solan benzinde ayıklıyorum ayrık otlarını…

Limanlar saklı iç cebimde

Belki de güvertesinde gecenin içimde derlenmiş şarkılar

Bir de şakıyan hazan

Gecenin güftesine armağan ediyorum yalnızlığımı.

Aykırı bir düşüm ben düştü mü insan birilerinin gözünden

İçine düşülesi bir tuzak belki de yaşamak

Yalnızlığı ihbar eden sabah ve şafak

Şakağıma dayalı namlu içinde saklı şiir

Solumda sol anahtarı

Açamadığım yüreğim peşi sıra gelen fa anahtarı.

Müzmin bir hayalperestim ben

Hala aklım saklı dünümde

Ve narin parmaklarımın buluştuğu fildişi tuşları

Duvar piyanomun da içine akıttığı gözyaşı.

Çocuk aklımla bilmişim meğer ben

Yalnızlığın aslında ömürlük bir sarkıt olduğunu

Dik başlı olmamla da varsa ilintisi

Evet, aykırı bir rüzgârım ben

Disipline ettiğim benliğim ve iradem

Aştığım zorlukları da bilmez bir Allah’ın kulu.

Şahit tutulası kâinatı

İrdeleyen yürektir

Yürekte kilitli o kapı

Ayan beyan içeri almadığım her kimse

Aymazlığında bunca acının

Açısı k/ayıp bir pencere gibi

Tünediğim gecenin ayazında

Türeyen duygular ve sözcükler

Tükense de kimi zaman umut

Kürediğim her yeni gün her yeni şiir

İzdihama teslim olmuş şu yüreğin yerinde

Saklı neyse

Varsın saklı tutayım iyi niyetimi

Sağdıcım umut ve sevgi

Şiarımsa elbet inancı

Bitmeyen bir aşkla sarıp sarmaladığım

Asla da sönmeyecek ışığın eşliğinde koştuğum Hak kapısı…