SAKLI TUTULASI AŞKIN HER ZERRESİ

Hangi düş’ün imla hatasıydın ve hangi hüznün müridi?

Cafcaflı ön yargılara düşkündü insanlar madem, son gülen miydi söyleyecek olan son sözü?

Bir mevsimdi hüzün bahçesi

Irkı olmayan bulutlardı güne damga vuran

Öznesi yalandı gizemin

Gizin izinde saklı sitemin de vasisi hayaldi.

Ömürdü biçilen aşkın kefil olduğu

Yıldızlı bir gecenin meali

Elbet şafağı atandı sevgi

Müridi özlem olsa bile

Çaresizliğin ihya ettiği.

Devşirme idi imgeler

Uleması evrenin hacizli düşler.

Kiremitler kırılgan

Aşk illa ki yüklü hüsran

Özverisi neydi mevsimin?

Kılık değiştiren sancılı ferman

Söylemeden susan

Açmadan solan.

Yalnızlıktı mademki ifşası gecenin

Şiirlerdi dilemması yüreğin

Göğe konuşlu hangi hayal?

Yürekten sökün eden hangi özlem?

Kimliği neydi sahi sahipsizliğin?

Aşkın evrelerinde gözlenen aşikâr

Yalanla sırdaş kimse kinayelerden uzak geçmeliydi

Yaşam.

Bir nebze de olsa zor muydu sahi sevilmek?

Rücu eden her zerrede saklı keramet

Devingen yüreğin meczup tanrısı

Aşkı bahşeden en çok da hak eden tek yürek.

Kördü imlalar

Kanayan yüreğin dermanında saklı nidalar.

Nirengi noktası sevincin

Kaykıldığından da öteydi küsmekle iştigal

Bir mevsim bir tabu bir renk

Kristal yüreklerin semazen gölgesine aşk gerek.

İçtenliğin manivelası

Sökün eden dirlik ve iyi niyet

Hayatın da uleması o sihirli değnek

Elbet uzandığım seccade

Artık kimse aşkı kırıp geçen hece hece

Kimse yalnızlığın tokalaştığı her sözcük her renk

Karaydı gecenin tokası

Perçeminde ömrün

Peçesine saklanan bir devrin

Pençelerini geçirdiğim hangi hüzündü sahi

Saklı tutulası aşkın her zerresi…

Kaybolan ve kaybeden hep masumiyet

Örgün bir elemle saklı doludizgin yürek

Ardıç kuşunun kırık kanadı

İnsan olmaya daha kaç fırın ekmek gerek…