REŞİT KILINAN BİR SEVGİNİN MEALİ

Düşlerin tarhında…

İnfazı dünün belki de ömrün kapanmayan gediği

Ve eşref saatine denk düştüm mevsimin

Devasa rahmetin uzamında

Göğün sağanağı

Misafirperver bir yadsımazlık belki de

Elemin bestesi

Ellerimin suskun güftesi…

Hatırşinas sevgili meylettiği kadar özleme

Öykündüğümse kavuşmanın hikmeti

Bazen kapı dışarı edildiğim yalnızlığın şeceresi

Her iklim her gece her şiir

Tevazu yüklü gönlüm olsa olsa açmaya muktedir

Bir çiçek gibi

Ya da nazlı gelinin duvağı

Reşit kılınan bir sevginin meali

Sözsüzlüğün kıblesi

Her suskun nidadır perçemi yüreğin

Söylemedikleri kadar seferi düşlerin

Yankılı sesi

Yalnızlık ne ki?

Peçesinde saklı bunca imla hatası

Varsın olsun meyletsin bir şiire

Varsın yanaşamayayım o limana

Hani, ta dünden gemileri

Yaktığım

Hani yanaşamadığım kadar yüreğine sevgilinin

Matemine yenik düştüm ben bu tek kişilik sevginin…

Örtüşen sözcükler ve renkler

Durağı mı şiirlerin?

Durağan bir süreçte saklandığım

Kaçtığımsa kendimden

Ve işte fendi sözcüklerin

Yaktı yıktı yüreğin mihrabı

Bin bir duygudan ördüğüm

Nice şiir ne ki?

Yetinmezken sevgide

Yatak döşek üzerine serildiğim binlerce kelime

Ahkâm kesen bir imgeden alıp da hıncımı

Huzura dönük yüzü sevginin ve kalemin

Hazana yaşasam da bir ömrün matemi

Uzun uzadıya düşünmediğim artık yeminim

Yâd etmediğim kadar maziyi

Sevdiğim nice insanı ve atimi

Gölgemle barıştım işte sonunda.

Fıtratım gereği bazen küskünlüğüm

Mealimse özlem ve sevginin

Dibine vurduğum ömrün

Yanık kelamı

Yandaş bildiğim kalemin de seyrüseferi

Oysaki bir kalemde nasıl da silmiştim geleceğimi

Makul olana vakıfım sonunda

Rabbin izni ve sürdüğüm izi rahmetin

İlahi Aşkın sunumu ve farkındalığı

Kozamda sararmayacağım bundan sonra belli ki

Beylik değildir coşkum

Beynamaz gölgelerden yana tüm derdim

Sığındığım ah, o dağ misali

Serpilen hayallerim nasıl da meyletti

Gülümsemeye

T/aşkın mizacım ne ki?

Tahayyül ettiğimden de öte

Sevginin kardığı her gün her hece

Tahammülsüz değilim de ötesinde

Tembihliyim atalarımdan

Bir tabur dolusu askerdir içimde yürüyen

Bense komutların bam teline uyduğum kadar

İçlenmediğim kadar da içerlemiyorum artık olup bitene

Başım gözüm üstüne kaderin tecelli ettiği

Bir teselliden öte şükre dair

Yüklendiğim her görev ve huzur

Elbet yüreğin kıblesinde yanar da yanar bir ömür.