HIRÇIN BİR DENİZ İKEN ŞAİR

Mahzun bir gülüşün ikbalidir aşk ve ihtimaller dâhilinde iken sevilmek insan sever üstelik düşünmeden öyle bir sever ki.

Mabedidir aşk şiirlerin ve şiir bellenen ömrün köprüsüdür ne de olsa şaire hayatı sevdiren çok şeyden biridir de şiir.

Aşka namzet bir kıvılcım

Aymazlığında yalnızlığın

Top yekûn duygular sevginin esaretinde

Ve cesaret bulmaktır aşka atılan her imza:

Köpüren deniz

Yaşlı yüreğin yas bildiği zemin

En çok da şair bitimsiz bir sevgi ve coşku ile

Müptelası olmuşken aşkın ve şiirin.

Bir nida ise şiir

Aşksa bir rica değil bilakis gaipten gelen bir emir.

Aşkın hulasası

Varlığın dokunaklı sesi ve tınısı

Aşka kazık kakan binlerce kelime

Şiir değildir üstelik sadece yazılandan da öte

Bir ömrü şiir bellemişken kaleme de nazı geçerken

Şairin tek lüksüdür elbet sevmek ve yazmak

Sırlara eşlik eden asırlar

Asırların nezdinde nedir ki ömrü bir insanın?

Coşkusu ile pelesenk olmuş bir kere ruhuna

Aşkın nidaları

Bazense sessizlik.

Hırçın bir deniz iken şair

Öfkesini zapt etmeyen kimi zaman

Gel gör ki saman alevi gibi söner de vakti geldiğinde.

Şair yetimdir.

Şiirlerse yiten zamana denk düşen bir emir.

Sedası ve seması aşkın

Yalnızlığın dolup taştığı

Ah, o gönül tası

İçinde binlerce duygu ve cümle

Hatırşinas yüreğin esintisi niyetine

Niyet ettiği kadar insan mutludur

Payına düşen ne ise

Ve kader çekerken nazını şairin

Kedere dahi müptela

O yorgun savaşçının diğer adı elbet şair.

Nüktedan bir kıvılcım.

Nazik bir reverans bazense yitim

Tabiri caize yanan bir ateş için için

İçerlediği neyse şairin

Tetikte kalem ve nazı niyazı bilinmezin

Tok sesinde varlığın

Tok gözünde şairin

Elbet sadece severken

Dinmez açlığı

Bir de yazarken

Ve işte sonsuzluğa mahal her şiir

Sonsuzluğa selam veren kader

Kederin yüküne dahi razı iken şair.

Ne şaibelidir hayatı

Genelde şaşkın ve üşengeç bir haletiruhiye

Zarar mı gelir hem sevmekten?

Tek talebi dahi de yokken severken

Süzülen her yaş

Üzülen her gün sil baştan

Yalnızlığın alametifarikası

Coşkusu ve sözcükleri ile de dünyanın sekizinci harikasıdır:

Elbet şiir

Olup da süzülen her duygu

Rahmet okuduğu şüheda mazi ne ki

Yazarken sonsuzluğa kanat açtı mı bir kere…

Yüzdüğü deryalarda

Ne ise ket vurulan dününde ve ömründe

Yazmak yanmakmış da sahiden

Kim söylediyse helal olsun yüreğine

Sancılı bir vaveyla

Bazen bir fısıltı mahiyetinde ömrüne

Alt yazı geçen dizeler ne ki

Şairin yandığı kadar yazmadığı çok şey

Yakmaya muktedir belki de takılı olduğu ipi

Ne de olsa özgürlüktür

Çağrısı evrenin ve Mevla’nın

Bahşettiği bir rüya ki aralıksız gördüğü

Yazarak da büyüyen bir sevdadan…