HALLAÇ PAMUĞU GİBİ DAĞILDIK

‘’Elinin arkasında güneş duruyordu

Aylardan kasımdı üşüyorduk

Ağacın biri bulvarda ölüyordu

Omuzlarımız çoktan çökmüştü

Kesik birer kol gibi yalnızdık

Dağlarda ateşler yanmıyordu

Deniz fenerleri sönmüştü

Birbirimizin gözlerini arıyorduk…’’(Alıntı)

Hangi düş’ ün kısrağıdır yalnızlık?

Hangi düşüşe gebe gece ve hasret?

Korlarda saklı güneşi uyuttuk da erdik geceye

Her hasılada her fasılada bir büyüdük bir küçüldük

Ruhtu aşkın tanrısı

Aşk idi özlemin bekası

Ve çürüğe çıktı şiirler

Bakaya kalandı yalan

Bilanço özetinde ömrün

Semada saklı yıldızdık

Belki de toy bir rüzgâr

Sevdiğimiz kadar mutluyduk

Mutlu olduğumuz kadar da hasret yüklü

Haset olan hangi çapulcu gölge ise

Asla yüz vermedik ve boşladık kimi heceyi

Kararan gök

Karartansa aşk ve gök gürültüsü

Yanılan ve yanıltan kimi zaman içine düştüğümüz aşk

Düşkündük aşka

Düş’ tük belki de sevgilin nezdinde

Düşünceler batağına saplandık

Sınavda kalan bir hece olduk

Bazense kıtalar aşan bir rüzgâr

Saçlarımızda saklıydı renk ve mevsim

Mevsimde saklı bir çiçektik

Kimi zaman çiçekten çiçeğe konan bir arı.

Ar bildik aşkı

Bazense yalnızlığı

Ant içtik gece gündüz

Acı içtik kan kustuk

Kandığımız değildi yalan

Kanadığımız kadar cihan

Bir de rüştünü ispatlamış mazi ve onca teferruat

Bilen biri vardı

Bildiren de.

Bilirkişisiydik hecelerin

Davamızsa aşkın indinden görülmekte

Son sözü söyleyecek yargıç

Oysaki aşktı diğer adımız

Ve hallaç pamuğu gibi dağıldığımız.

Dağınık olsa ne ki zihin?

Darmaduman eden aşk yüklü sihir

Devası yarında

Duası anda saklı

Dünü b/ölen her hece içlendiğimiz

İçmeden sarhoştuk içerledikçe sevgiliye

Yine de toz kondurmadık içimde kalan son ukdeya

Çünkü aşktı bizi yaşatan

Kimi zamansa çığırından çıkaran

Saftık ve toy ve tok gözlü

Sadece aşktı açlığımızı gideren

Hayata doymak neydi ki?