Gülmeyi Dene

Yedi yirmi dört saat ağlayıp gülmeyeni

Azrail sopasıyla gıdıklayıp güldürür

Sıraları gelip de kaçarak ölmeyeni

Savaş meydanlarında vura vura öldürür.

Mektep mektep gezip de yazmayı bilmeyeni

Gözlerine bakarak bir öğretmen bildirir

Çağrı pusulasıyla çağrılıp gelmeyeni

Nefeslerden toplanan bir sınavla sildirir.

Sırta yüklenen dertten hesap kitap tutmazsa

Yüzü asık çiftçiler eker bostanı güzlük

Depolanan acıdan hastalık uyutmazsa

Zamanı der gözlere kalın mercekli gözlük.

Hepsi aynı diyerek gördüğün çeşit çeşit

Bırak yoluna gitsin fikren ısrar edeni

Buluğ çağını geçmiş günah işinde reşit

Esarete zorlayıp üzme sakın dedeni.

Yakana yapışınca istesen de bırakmaz

Hayat denen canavar kan emici bir kene

Dünya çöplük benzeri aklı olanlar takmaz

Hiç olmazsa günde bir yılış gülmeyi dene.

03.06.2016

Ahmet Çelik