Gençliğine Doymadan Gitti

Favorilere Eklemek için Giriş yapmanız gerekiyor.

Murat almadan gitti

Daha gençliğine doymadan

İlkbaharın yazına veda etti

Oysa çok uzaktı sonbahardan

Amansız bir derdin elinde

Kurtulamadı onun pençesinde

Yarası vardı sessiz derinde

İçi ağlarken mecburen gülerdi

Yıkıldığını görmesin kimse

Umudu güzeleydi hise

Yaratan gibi içini kul bilse

Yiyit mert yürekliydi

Yürüdü bu hayata

Küsmüştü yaşadığı bahta

Kırılgandı bastığı tahta

Yinede direnirdi hep acılara

Düştü sonunda kara toprağa

Takılı kalmıştı Kaderin ördüğü ağa

Acısı düştü yüreklerdeki dağa

Geri getirmedi gidişini Kopan feryat figanlar

Dualarımız seninle zamansız ayrılığına

Yaşıyor gibisin halen bizlerin yanına

Seslerimiz sana dualarımız gelir mi kulağına

Güç yetmez hakkın dediğine anlıyormusun

Henüz yorum yapılmamıştır.