SEVGİ VE İMAN GÜCÜDÜR BİZİM LİMANIMIZ

‘’Anlatmak istiyorum, dinlemiyorsunuz.

Hayır, sanırım sabahı bekleyemem.

Bilmiyorum.

İnsanlar rüyalarını acilen anlatmalı…’’(Alıntı)

Düş kırıklarım var benim:

Düşman başına.

Hem açısı olmayan acılardan mustaribim

Lakin hala gülümseyebilmekteyim.

Şimdi kırık bir vazonun içine dalsam dikenlerimle

Sızmaz mıyım arasından su dolu vazonun

Elimde bir maşrapa yıkasam boylu boyunca rüyalarımı

Kaç çeyrek gerçek eder düşlerim?

Düşlemediğim kadar düşkünüm artık gerçeklere.

Yarım ağız sevenlere dahi kırgın değilim

Kırıldığım yerden şiirler yazıyorum

Yazamadığım zamanlarda bol bol ağlıyorum.

Yankısını duymadığım gök gürültüsü

Sesli bir yağmurun doğayla cilvesi

Nakkaşı güzelliklerin

Rahmetlerin saklandığı her delikte göz kırpar gizlice

Bir sure gibi

İçimi boydan boya huzura erdiren

Dış sesin mağlubiyeti ile günü bitirdiğim

Asla değil yalan.

Karnıma saplanan bir şiir

Bir şiirden sarkan o ip

Hani tutunduğum hayata

Pamuk ipliğinden bile cılız ve sıska.

Meşrebi sözcüklerin…

Tevekküle daldığım zamanların meali

İçimde büyüyen bir yangın

Yangından ilk kurtardığım elbet şiirlerim.

Uzun soluklu bir roman gibiyim

Hala ön sözü yazılmamış.

Finişe çeyrek kala

Kalan aklımla başa döndüğüm kitabın finali

Uyutulmuş hücrelerinde iklimin

İlla ki doğurgan bir hüzün

Asla da temenni etmediğim.

Şah damarımdan yakın bir ömür

Kendimi teslim ettiğim ve şükür

Yüklü sessizliğinde kalan zamanın şiir bildiğim

Hayatın yazılmamış paragrafları.

Raf ömrü geçmiş bir dilim peynir gibi

Atıştırdığım gece yarısı

Yanında katık ettiğim üç beş dize

Annemin başörtüsünü öpüp koklarken gizlice

Yeter ki kalalım göz göze

Göz göre göre terk edenlere inat

Sevgi ve imandır bizim limanımız

Yoksa şiirler neye yarar?

O örtmedikçe üstümü usulca

Uykulu gözlerimde minnet ve şükür

Ant içtiğim Rabbim bilir içimi

Dile gelmeyen neyse saklıdır O’nun nezdinde.