MEVSİMİN SUÇU NE

‘’Gözlerin gözlerime değince

Felaketim olurdu ağlardım

Beni sevmiyordun bilirdim

Bir sevdiğin vardı duyardım…’’(A. İlhan)

Mevsimin suçu ne?

Sessizce ektiğim düşlerden

Ördüğüm iklimlerden…

Aşkın nakkaşı olsa kalemim

Kime ne içimde saklı sessizliğim?

Bazen rüştünü ispatlamak adına tüm gerçeklerin

Gerçekçiliğim ve gerekçelerim…

Ah, tüy kadar hafif olsa da vicdanım

Elinden çektiklerim yetmedi mi?

Bir yatır gibi gezindiğim

İçimde kalan binlerce ukde

Kimi zaman yazmak istediğim son bir şiir son bir hutbe

Haraç mezat sevenlerden olmadım hem

Ömürlük sevdiğim onca insan

Gel gör ki nefsine tapınan

Hele ki dünyanın nimetlerinden

Bana ne bana ne?

Salındığım değildir içimi kıyan

Alındığım illa ki yok sayıldığım

Serildiğim şu yolda sarkıtı yüreğin

En çok da kendime batırdığım onca diken

Sönen hayallerim

Sevdiğim cümle âlem uçuşan balonlardan

Geride kalan üç beş dize

Sarmalında aşkın

Sessizliğinde yalnızlığın

Sevip de kalabalık bildiğim

Saydığım kimse tarafınca tefe konan.

Çalgılar sustu o gün

Hangi çengiydi sahi beni benden eden?

Gözlerinde kaybolduğum andan

Başlayıp da eremediğim nihayete

Varsın şerh düşsünler deli diye

Veli olmadığım ne malum?

Verilen onca yanlış hüküm

Sevebilmenin bir meziyeti bildiğimse özlem

Ah, bitimsiz bir eziyet ile rencide edildiğim düzen.

Sürmanşet şiirler

Sürme çekmediğim gözlerinde yıldızların

Gülümsemek bahşedilen

İlla ki ben ve umudum yarı yolda bırakılan.

Recim edildiğim

Resmettiğim binlerce duygu

Abartısız sevdiğim içimden gelen

Bir desturla uğurladığım mutluluğun

Bir adım sonrası olsa ölüm ne ki?

Yaşarken ölenlerden olmadım ben

Sevip de çoğaldığım anbean

Kayrasında hasretin

Kaybolduğum nice zaman

Çıkmayacak olsa bile bu aşk yarına

Mecazi bir firardır benimki

Elbet kendimden olduğum

Sür-git hezeyan

Tutsağı olduğum bitimsiz heyecan

Küredikçe umudu ve sevgiyi yanıp tüten…

Dilemması düşlerin

Dil yarası değil de sevdanın

Yürekteki yangındır şiirlere meze

Edindiğim rütbe serptiğim umudun yerine

Düşen gözlerimden bunca yaşın

İzdihamı sürüklerken beni uzak iklimlere

Hala saklı tuttuğum

O bahar havası

Bir hüzün resitali olsa hayat gün ve gece…