UĞRUNA ŞİİRLER YAZDIĞIMIZ

Yağmalanan düşlerde yâd edilesi gizemin rahmeti

Mahlası ise huzurdu

Uğruna şiirler yazdığımız aşkın ve gecenin güncesi

Rumuzu yoktu da uçan kuşların

Kanatlarında saklı dualar gibi

İçimizdeki yangının sonlanmadığı

Belki de bir ormanda saklıydı

Hüzün kafilesi:

Hani sözcükler iken ektiğimiz tohumlar

Sırtımızı dayadığımız o haşmetli çınar

El elden üstündü de

İki el bir baş için, ne diye?

Hırpani yüreğin sessiz vedası mevsime

Esmediği kadar şiddetliydi özlem

Öznesi aşk ile dizelerde gizlenen

Bir umudun alfabesi bazen

Hıçkıran göğün süslü redifleri

Acılar olsa da bel büken

Başı dikti rüzgârın, şiirin

Edasında saklı her duygu

Ricası idi en çok yarınların vuku bulduğu

Bir kayra ise içine saklandığımız

Belki de en sert kaya aşkın rotasında

Safça yüreğimizi çarptığımız.

Lakin değerdi hem de nasıl

En çok latif hüznüyle bağdaş kurduğumuz

İstikametse kavuşmak

Aşkın atlas varlığında

Belki de kumaşın dokusunda saklıydı kapanmaz yara.

Yamaların esaretinde

Diz dize dizelerle

Titrek sesi de değil hasretin

Bir nida kadar coşkulu ve pervasız

Yükümüz ağır olsa da

Taşıdık seve seve.

Aşina olansa hüzün gecenin perçemine

Yaslanan bir avuç hüküm

Devran neye meylederse

Kuru kuruya sevmedik elbet

Kutsalı evrenin

Aşka sadık birer neferi

Kimliğimizde saklı güzelliği ve zarafeti

Aşk uğruna döktüğümüz gözyaşı

Namelerin asaleti

Bir hüsran olsa bile sonu bu yolculuğun

Her anına değerdi elbet

Yokuş yukarı koştuğumuz bir renk ki

Sevecen gök kuşağı

Yüreğin sarmalı

Bazense nöbet değiştiren duygular

Lakin şiire en sadık duygu

Üstelik hayatın ta kendisi

Ne zamanki düştük bizler içine

Bu ateşin

Tetikleyen her hecesi imkânsızın

Elbet latif esintisi ile

Durağan ömrün dev dalgalar misali

Coştukça coştuğu.