EN DELİ RÜZGARIM HAFIZ

Hangi düş’ün mavisinde saklısın?

Göğün bakracından dökülen

Hüzün misali uyutamadığım sezilerime düşkün

En tembel rengim, hafız

En safıyım aşkın kozasında

Saklı tuttuğum evrenden

Sıdkımın sıyrıldığı

Ölü iklimin tevazu yüklü na’şında

Sökün eden en pervasız

En delişmen rüzgârım, hafız…

Köpük köpük yüreğimde matemin

Kürediğim aşka artık iltifatlar yağdırmıyorum, hafız

En tembel rengim ben

En divane renklerden ördüğüm

Günden firar eden

Safi hüzün saklı maneviyatımda

Huzura dönük bir telaşla

Sevdiğim bunca insanın nazarında

Kof ve küflü bir heceyim işte.

Gül, diyen maviden

Sev, diyen yüreğimden

Sol, diyen şu metruk düşlerden

Payıma düşen ne çok hüzün, hafız

Sevmek bu mu olmalıydı?

Telaşım, titrim, soluk tenim

İtiraz etme hakkım da yoktu madem

Bu dünyaya ne sıfatla ekildim de

Biçildim ihanet diye diye

Tebessüm ettiğim her masum sevide

Saygınlığı diktiğim sevginin kumaşında

Lanet üfleyen

Nizamı da serkeş kalelerden ibaret bir hazan

Mahsulü düşlerin menzilinde.

Meğerki nasıl da gerçekmiş

İnanmayı tehir edemediğim kimse

Kimsem onların nazarında

Kifayetsiz bir heceymişim meğer hafız.

Nakkaşımdı atam, babam

Na’şımı şimdilerde sefil kuşlar madem taşıyan

Hangi karede unutuldum ben?

Umudu saklı tuttum da nüvemde

Asil bir sevgiye de sirayet ve riayet ettim madem

Tutuşan etekleri mevsimin

Öfkemi de tehir ettim geldim huzuruna.

Anlaşılmazlığın kıblesinde

Anlam bulduğum her sözcükte

Matemin de raconuymuş hani

Hüznü küreyen hangi sefilse

Safiyet yüklü şunca cılız ruhumda

Sökün eden salkım saçak sözcüklerin de

Tuz bastığım ruhunda

Saklı meziyetlerim

En çok görünmezliğim

Bilemedim eziyete düşkün insan neslini

Artık hala nasıl tutuyorsam ruhumda.

Solgun bir heceyim, hafız

Asla kekelemeden sevdim hem

Başıma kakan matemle sırdaş bir iklim

Kindar yüreklerin

Haris gölgelerine düşkünlüğü ne ki?

Sevmelerin muadili ve müdavimi

Ölümsüz niyazımda

Saklı yeminlerim

En çok da şerh düştüğüm asaletim

Varsın düşeyim gözlerinden kindar gölgelerin

Ben beyazın ve aşkın tahtına talibim, hafız.

Kardıkça ömrü tünediğim

Kör düğüm iken bilediğim

Yüreğe huzur verense

Umudun ve hüznün iş birliği

Her üzünç iken vesile olan umuda

Her umutta kaybolan benliğim

Varsın sevdim diye kaybetmiş olayım hafız

Kazandığım yalnızlık

Kazdığım mezarımda saklı nice fetva

Rabbime sadık

Bir faniyim şükür uzak

Kalamadığım her gün ve niyaz

Yüklü titrimde yüksünmeden sevmek mademki ikbalim

Dünümden gelen asil bir yürek

Varsın kırılsın binlerce parçaya ki

Kabul göreyim nihayetinde Allah katında…