KINALI ÇİÇEK

Beyaz gülüşleri vardı kınalı çiçeğin,

Aksak yürüyüşünün ardından gelen topuk sesleri.

Dünya ya kafa tutan duruşu vardı kınalı çiçeğin,

Gerisini düşünmeden ileri zorlayışı hep hayatı.

Oturup telve telve dökülen kahveyi  yudumlayışı vardı,

Fincanı dövercesine tabağa vuruşu finalde.

Hırçın yaşardı hayatı kınalı çiçek,

Geceye hasret gündüze özlemle kavuşurdu.

Sönmeden yanan ateşi vardı kınalı çiçeğin,

Hayat yolunun engel olamadığı yakışı vardı ortalığı.

Yüksek dağları ben yarattım diyenlere dikilirdi kınalı çiçek asice,

Haklıyı savunurdu Hak için hiç düşünmeden.

Haksızın devran yarattığı günlerin mazlum kılıcıydı kınalı çiçek,

Yılmadan ezerdi kafalarını,tok döneklerin,makam sorhoşlarının,güç asalaklarının.

Ömrü dimdik hiç bükülmeden geçti kınalı çiçeğin,

Kargalara inat kuşlarla,haksızlara inat mazlumla,tokluğa inat yoklukla.

İki dirhem mutluluğu yaşayamadı belki hayatta kınalı çiçek,

Doğruluğa kazık çakmış topukları ona yetti.

Asaletin mum ile arandığı ahirde,adalet onun için herşeydi.

Sonsuz yolculuğa göz kırparken bile yüzündeki tebessüm herkesi şaşırttı.

Çünkü emin olduğu tek şey vardı kınalı çiçeğin, 

Doğruluk oldukça bu hayatta,Kınalı çiçekler hiç ölmeyecekti...

YAŞASIN HERŞEYE RAĞMEN DİMDİK DURABİLEN KINALI ÇİÇEKLER..!

Yazan: Hakan GÜLER