Arama
Son Yazıları
1 - DÜŞ VE GERÇEK2 - SEN VE YİNE SEN
3 - BİLARDO
4 - EKİM
5 - HEP VARLAR...
6 - AŞK DENİZİNDE VURGUN Y...
7 - MERHABA HÜZÜN MÜ
8 - GERİDE KALAN
9 - HÜZZAM VE HÜSRAN
10 - AHH AYRILIK
Son Eklenen Şiirler
ŞİİR VE ADINI UNUTAN ADAMHANİ OLUR DA RASTLARIZ...
ŞEHRE VE ŞİİRE DAİR
YÜREĞİMDİR YANAŞAMADIĞ...
ARAYIŞ
NAZLI İLHAM PERİM
YAZ MEVSİMİNİN RUHA SE...
EN GÜZELİ İÇİNDEN SESS...
TÜTEN DUMANI ŞİİRİN
İLHAM BU
BELKİ DE HER AŞK BİR A...
KILAVUZUM ŞİİR
BİRAZ SEN BİRAZ BEN
İNSAN KALABİLMENİN ZAR...
ÖZLEMİN YÜKÜ AĞIR ÇEKE...
Şiirler » ZAMAN GİDİNCE
|
Bu şiir 2021-03-18 06:56 tarihinde günün şiiri seçilmiştir. |
Gün,
Beladan kaçarcasına
Çekilirken.
Buralarda;
Belli-belirsiz gölgeler
Başlar kaynaşmaya.
Anılar,
Kaçamazlar
Loş sokaklara.
Birden
Sisler kaplar etrafı.
Hüzün senfonisinin
Dokunaklı notaları yayılır,
Kendini bilmez ortamlara.
Yüzsüzce
Tıklar bütün kapıları.
Pencere önündeki çiçekler
Korkudan büzüşür.
Çırılçıplak kalır sevgiler,
Üşür.
Sahipsiz kalmıştır
Zaman,
Kendini tanıyamaz.
Kışın
Dondurucu soğuğu gibi,
Çöker
Çaresizlik,
Yüreklerin üstüne.
Duygular,
Bitkisel hayata girer.
Nice yaşamlar,
Köşe başlarında sızıp,
Kendi hallerine gülerler.
Başlar
Kâbuslarla,
Bilinmeyen kovalamaca.
Canhıraş sesleri
Her an kulaklarımda.
Bulamam,
Kaçıp, saklanacak hiçbir yer.
Susmuştur artık,
Saatler, renkler, seviler… (17.8.2003 -5.şiir kitabımdan)
Dursun TOMBULHenüz yorum yapılmamıştır.