OYSAKİ HÜZÜN DİYE ÇIKMIŞTIM YOLA

Eksik etekli bir düş/tüm ki sözcüklere veryansın eden bir çığlığı öteledim belli belirsiz.

Ne yalandım ne yangın öncemde

İhbar ettiğim bir hezeyan ki

Rahmetin öncesinde eşlik eden

Bir aşka da veryansın ettiğim

Yanan tabanlarında şiirin yollar aştığım

Engebeli ruhumda katıksız bir heyecan

Tüneyen

Tüketen

Türediğim anbean…

Her şiiri pelesenk etmişken yüreği

Olmayan o mevsime:

Belki de mevsimdi yüreksiz

Mısralara sızan acıdan yana boyutsuz

Her kesikte saklıydı acım

Her acımda saklıydı sırrım

Her sırrım aslında

İçime döşediğim yorgun meali

Yılların.

Göğe çentik atan geceden üreyen

Her şiir

Katıksız hicveden ömrü

Kat izi yok işte duyguların

Ütüsüz sevdiğim ve yaşadığım

Yankısı olmasa da sesimin

Bir duvar ki önüme dikilen

Bir öz güven ki

Şiirden şiire değişen mizacım.

İklimsiz seyrinde ömrün

Köhne heceler değildi hani öykündüğüm:

Bilakis

Gaipten gelen bir neşe ve coşku

Oysaki hüzün diye çıkmıştım yola

Yoldan çıkmamak adına

Daha çok hüznü resmetmeliyim, azizim.

Bir artı parantez daha da kondurdum mu yüreğime

İçi dolup taşacak bariz

Aksıran göğün de ömrüne eşlik edecek dualarım

Hangi ithamsa yüklendiğim

Göz göre göre sevmeden

Elbet ölmeyeceğim

En çok da kendime yakın durduğum

Bir şiir gibi soluduğum günde ve gecede

Savrulsam da bir köşeden diğerine…