Sürülmüşüm Ben

Suçum neydi bilinmez dost kalbinde gül iken

Cennetten cehenneme zorla sürülmüşüm ben

Dünya denen son durak bize malum değilken

Bir tohumun sırrında yarla dürülmüşüm ben.

Ananın karnındayken kapladı rızık derdi

Bir seher feryadıyla erken murada erdi

Gelecekten çok emin kaygı doldurdu ferdi

Kendimin ekseninde surla örülmüşüm ben.

Hiç hatırlamadığım o bebeklik dönemi

Biraz tefekkür etsen yok muydu bir önemi?

Eğer yalan diyorsan ateşlerin söne mi?

Bedenimde nefisten korla yürümüşüm ben.

Aldatan cazibeyle ilgi çekti boş işler

Cevapsız sorularla çokça sıkıldı dişler

Kâtip melek elinde günah sakladı fişler

Hakikatin yolcusu şorla çürümüşüm ben.

Hayallerle gezerken değirmene saldırdım

Aslı emanet olan tek ruhumu çaldırdım

Yer yüzünde cananken edebimi kaldırdım

Bir vaha kenarında torla görülmüşüm ben.

30.04.2016

Ahmet Çelik

ŞOR: Söz, laf