AŞK VE MASUMİYET

Ömrün arifesiydi adeta şiirler oysaki kuytularda saklanmıştı dizeler bir ömre mahal veren sessizliği giyinen şairden uzayan beyhude düşler köprüsü…

Misafiriydi hanın, büyücü

Külçelerce ağırlıkta acı

Reçine sevdaların mabet bildiği

O gizem saklıydı fıtratında şairin

Baş tacı ettiği hazan sarnıcında

Uçuşan saçları beyitlerin

Öksüz sevdalardan uzanan yollar yalnızlığa

En derinde büyüyen bir aşk masalı adeta

Kimsesizliğine sahip çıkan sadece Yaratan

Bir o kadar sıvazlayan sırtını kalemin kalesinin

Sefil benliği yerle yeksan

Aralıksız titreyen göğün de müdavimi iken elem.

Düşler ne martavaldı ne sahipsiz

Yüklendiği neydi ki şunca şiirde

Öncesinde saklı ne çok martaval

Elbet paspal hancıdan arda kalan son ferman

Yazılmazlığın ve yıkılmazlığın kalesi

Her halükarda büyüyen sevdası

Sığındığı o devasa çınar ki

Kara gözlerinde masalın

Aşkın şahikası

Uçuşan perçemi sakil yalnızlığın.

Dualar duvağıydı şairin

Şairin dediğin kim ki?

Bir yetim hicran saklı sandığında

Göğe kavisler çizen elem yüklü küfem

Bir salındığı bir savurduğu

S/avunduğu kadar aşkı ve masumiyeti

Geride kalan sadece sönük bir ateş

Hadislerin eşliğinde kümelenen bir hicret

Kapaklansa da zaman zaman

Kapanmayan yaralarından her dem şiir damlayan.

Ucube gölgeler firarında ölümün

Aydınlık bir göğün de müdavimi iken tanrısız cümleler

Aşka kılıf biçen hurafeler

Lakin kimdi o kâhin?

Kimdi buyuran?

Varsa yoksa sığındığı gizem ve Yaratan

Aşka nazireler eden bir ferman

Elbet yerlerin göklerin Yaratıcısı

Döşünden düşen düşler

Düşlere yığdığı onlarca ferman

Bir vecizeden çok çok öte iken

Yanık b/ağrında hazan denen mabedin

Kardığı her günde tetikleyen hüznü

Yüksünmeden sevip yazdığı her daim

Kalsa da yalnızlığın gölgesinde

İlla ki sahip çıkılacaktı yalnızlığın fetvasına.

Acılar açısız düzlemler

Açılar güneş girmeyen hücreden firar

Eden sefil huzmeler

Gökle buluşan gözleri

Ferin de solmak bilmeyen renginde

En alasından en elasından

En harikasından umudun da salınan

Sarkacında saklı bir hutbe

Allah katında kabul görmenin tecellisi illa ki

Yükünü hafif kılan bir ritim

Sözcüklerden çıkıp da yola

S/özlendiği o boyutsuz aşkında

Nidalar bir y/anıp sönen

Pervazında b/eşiğin durmaksızın sallanan…