YALANIM YOK, ŞAİR...

Her düşün yankısıydı zaman elbet düş düşen kirpiklerin özentisi.

Maviydi verilen muhtıra

Yeşildi verilen vur emri

Kayıtlara geçsin, şair

Top, tüfek kuşanmadan yittik biz

Bir şiire özendik lakin olmadı

Tütsü niyetine yaktık imgeleri

Hiçbir şey yüreğe sığmadı.

Göğü göğüsledik

Ata bindik, kılıç kuşandık

Olmadı, be şair:

Ne izafi ne gerçek

Soluduk aşkı küflü gecelerde

İnme indi sevdaya özlem yüklü hecelerde

Mintanımız yırtıktı ama temiz

Özenliydik severken

Düşerken gözlerden

Varlık ketumdu yürek han misali.

Aşk bir masaldı

Hurafeler baş tacı

Laneti giyindik kimi zaman

Lenduha koltuklarda sızdık uyanmadık

Vicdanımız kuş tüyü

Sevdik sabrı ekledik katık misali

Bir öykündük ki yarınlara

Yetmedi, şair ve öyküler diktik.

Öylece kaldık mahzende

Mahrem olan ne varsa kaptı iblis

Şerrine lanet okuduk sevdik yürekten gelircesine

Yetindik hem ama yetmedik

Yutkunduk ama toktuk.

Maviyi sevdik hasından aşkın

Tutulduk derinden

Sözcükler ektik şiir biçtik

Şiir ektik dost biçtik

Bıçkındı imgeler

Tereddütsüz seven yürekten korkulur muydu hem?

Hamt ettik düşlerin en irisinden

Kılıflar biçtik şiire

Örttük üstümüzü namahrem hecelerle

Yonttuk kalemi

Yüksünmedik hem yokluktan

Varlık denen neydi hem?

Altı üstü para üç beş ev

Bahçesinde kömürlük olan düşlere sadık

Aşkı katıksız sahiplendik

Uzadıkça uzadı boyumuz

Dokunduk en tepeye

Adı aşktı ve rahmet

Eveledik geveledik

Erdik sonunda hidayete:

Yalanım yok, şair

Şerefim üzerine yemin ettim ben bir kere.

Aşktan öldük

Aşka erdik

Aşkla büyüdük biz ve büyüttük düşleri

Kefen bezinde saklı nazı niyazı katık yaptık hem

Hasrete en büyüğünden şair, en büyüğünden

Yalanım varsa son şiirim olsun

Ne gam ne gam:

Seve seve öldük

Öle öle yazdık.

Yaza yaza yandık hem.