YANGININ TA KENDİSİYİM MUALLİM

Giyindiğim sözcüklerin haddi hesabı yok, muallim

Hele ki; düş ikliminde kıvranan acılarla içli dışlı

Sefasını sürdüğüm hangi acıysa

Azıcık da olsa mutluluğa yeltendiğim, muallim

Hem gönül gözünde rastlaşmadık mı seninle?

Meyvesini topluyorum önceki ömrün

Ham kalan hangi yarımsa

Yarıladığım öyküme yeni sunumlar getiriyorum:

Ah, bir de o İlahi Ateş yok mu?

Bencileyin bir rüzgâr

Kimine göre düşüşün ta kendisi

Şükürler olsun ki;

Başım eğik değil üstelik ilk günden beri.

Düşlerimin muadili nedir, muallim?

Düş dediğin ne ki?

En çok da kendini fişeklediğin bir ateş

Aşk acısına karışan yürek teri

Hem de uzaklardan sevmenin ta kendisi.

Bir düşe gebeyim, muallim

Aslı astarı olmayan söylemler de yok nazarımda

Önem arz eden.

Aşka çamur atan hangi derebeyi ise

Çimdiklesinler beni:

Çünkü hiç olmadığım kadar taşkın içimdeki

Yüreğin sönmeyen feri.

O ışık ki; sözcüklerin araç olduğu

Ve yazmak öylesine bir büyü ki;

Daha çok sevebilme yetisine mazhar olan

Sevdalı bir düş iklimi.

Yanmakla iştigalim ben, muallim

Ve yakardığım sadece Rabbim

Aşkın közünde doğan binlerce mevsim ve resim

Adımla iştigal bir çiçek mademki

Sözcük iklimindeki baş seyirci.

Layık olmalı evrene ve Mevla’sına insan

Hem sıradan olacaksa hayat ve ölüm

Hiç de yeltenmemeli sevmeye

En çok kendime kızgın ve esir

Sevmeliyim daha çok sevebilmeliyim

Hem de mahcup ve kırılgan

Hani neredeyse dünyam yerle yeksan

Düştüğüm yerden kalkmanın da tek çaresi

Sevginin neşriyatında topa tuttuğum benliğim

Kardığım sözcüklerle olsa da hayat kimi zaman

Bir kördüğüm.

Mademki ol, dedi Yaratan

Mealidir yazdıklarım şunca dünyanın

Çetrefilli hükümlerinde

Varsın mağlup geleyim dünya denen hengâmede

Galip geleceğim zamanların da beklemesinde

Elbet izniyle Rabbimin, muallim

Yakardığım tek zemin hem

Zemzem suyuna düşkünlüğüm

Yaşadığım kadar beyaz ve masumiyetin hakkını vermek adına

Mazlum olmaya razı dünden.

Işığım aralıksız yanmakta, muallim

Üstelik karanlığı ve cehennemi delen cinsinden

Yangının ta kendisiyim, muallim

Yakmalıyım da evreni içimdeki aşk ile

İkiletseler de içimdeki hicvi

Tekerrür edecektir bitmeyen mücadelem

En civcivli yalnızlıkta bile şerh düştüğüm

Elbet Rabbime ve kendime duyduğum özlem, muallim.