Sevdim Seni

Yıldızsız gecelerde sevdim seni
Bitmeyen dualarda
Her an yanıbaşımda
Bir yaşlı meşe ağacının altında sevdim
Sarıldım
Sen bilmiyordun
Bir çocuğun masum gözlerinde sevdim seni
Anne elinde
Baba yüreğinde
Sevgi yüklü buluttum sevdim seni
Damla damla
Bir baharın doğumunda
Nar çiçeğinin kızıllığında
Haya ettim
Sabr ettim
Dua ettim
Rahmet ettim
Sevdim seni
Peygamberin dizinin dibini layık gördüm sana
Ümide sarıp sarmalayıp
Bir recadan utanıp
İyi-kötü sevdim seni
Çiçek oldum
Toprak oldum
Güneş oldum
Sığ oldum
Derin oldum
Ben sen oldum
Sevdim seni
Bir yüreğin akışıydı bu
Başını taşlara vura vura akan denize susayan nehir gibi
Yağmurun çorak toprağa damla damla akışıydı bu
Adını koyamadım
Lügatte sevgi dediler
Sevgi deyip sevdim seni
Gittim geldim kendimden
Deli oldum
Dert oldum
Yara oldum
Kanadı kırık kuş
Kafesine aşık kanarya
Şu gördüğün alemde ne varsa sevgiye dair
Biraz ben oldum
Sevdim seni
Gözlerimin ferindeydin
Ellerimin yanışında
Dilimin dönmeyişinde
Kalbimin suskunluğunda
Aklımın çıkmazında
Yâr dedim
Yara dedim
Derman dedim
Sevdim seni
Sen gelince gelecekti bahar
Dünyamdın benim, dönmedin
Ne bahar geldi
Ne yaşamak
Susuz kalmak boş şey
Sana susamışlığımın yanında
Gece yarılarımdın
Zaman sendeydi
Gündüz gözlerinde
Umut ellerinde
Sen deyip susan dilim
Sen deyip coşan kalbimle
Sevdim seni
Yağmur ne bilir toprak kokusunu
Yağdıkça üzerime hasret
Kokusu geliyor sevdanın
Sızlıyor olur olmaz zamanda
Olur olmaz
Ölür ölmez…
Ölür ölmez sevdim seni…

Nazım Köyce

Nazım köyce Nazım köyce