AL BENİ DE GÖTÜR

Derelerden akan coşkun sel gibi,

Al beni de götür gittiğin yere.

Yükseklerden esen serin yel gibi,

Al beni de götür gittiğin yere.

Kerem Aslı’sına nasıl yandıysa

Mecnun Leyla’sını nice andıysa

Züleyha Yusuf’u köle sandıysa,

Al beni de götür gittiğin yere.

Kırlangıçlar uçtu bekliyor avcı

Bu dava Hak için biliyor savcı

Ateşi yakmaya geliyor kavcı,

Al beni de götür gittiğin yere.

Coşkun su misali akayım dedim

Senin şu haline bakayım dedim

Bir pula dünyayı yakayım dedim,

Al beni de götür gittiğin yere.

Çöllerde kalmışım bakarım taşa

Közü tutmak için bulunmaz maşa

Söylediğim söze desem de haşa,

Al beni de götür gittiğin yere.

Görmüyor bir kere o kara gözün

Beni deli eder senin son sözün

Seninde dünyada gülecek yüzün,

Al beni de götür gittiğin yere.

DOĞANAY’ım gençlik elden gidiyor

Durmadan konuşan sorun ne diyor

Gelip geçen herkes selam ediyor,

Al beni de götür gittiğin yere.

Kemal DOĞANAY