AŞKIN KIVANCIDIR YAZDIĞIN HER ŞİİR

Sözcüklerin yorgunluğunu giderebilir misin?

Hani, yasını tuttuğun şiirin mavisine k/anıp da

Derlediğin masallara duyduğun inançla,

Kopabilir misin hayattan?

Tek nefeste içtiğin bilinmezin

Şuur kaybına yanıp,

Bir masal kahramanı olmaya duyduğun özlemle

Başa da alır mısın hikâyeni?

Delikleri yamadığım bir anda

Yalın seyrinde notaların

İçindeki gazaba her yenik düştüğünde

Göğe sunduğun hasreti

Banıp sefilliğin kör noktasına

Hizaya gelir miydi sence acıların?

Bir maviden ırmak

Sözcükler kadar flu ve yeknesak

Adadığın çırpınışlar

Bir avuç külse muhatabın

Diri heyecanların gölgesine biat

Surelerden ayrı kalamadığın ömrün de

Tırmandığın basamaklarına ereceğin hidayetin…

Sonrası mı, azizim?

Çıkmadan ruh bedenden

Şavkı masalın debelendiğin şunca köz

Fiilen firar etmesen de trenden

Ait olmadığın her hecede mis saklı söyle,

Bunca izdiham.

İrisinden yüreğin

Koptu kopacak kıyametin

İçinde salındığın kıyafetin de rengi mi umurunda?

Söyle, bunca ihanetin çetelesini tutmaz mı Rabbin?

Aşka hamt ettiğin

Yangın yeri olsa bile mabedin

Tutunduğun o dalda yok mu sanırlar,

Hikmeti İlahi Adaletin?

Bir kör kurşun;

Kimi zaman mızrap

Sözlendiğin güne tutsak asaletin

Gonca gül olmasa da dirayetin

Bilsinler ki yağacaksın sağanak sağanak.

Yüz görümü bir mektup:

Hani, tahayyülü gizemin.

Sevdalı da bir meczup:

Nasıl ki benzemez fıtratın kimselere.

Aşka ibadetin,

Hani fokurdayan duygular dokunmak isterken

Saklı durduğun o mizansende

Sanmasınlar ki kimsesizsin.

Geçerken hayattan,

Uğradığın her durak.

Acılar misilleme yaparken yüreğine

Kırmamak adına gökten inen bir vahi niyetine:

Ne sefilliğin ne de saflığın

Olmasın elbet umurunda kimselerin

Aşkın kıvancıdır yazdığın her şiir

Nöbete durduğun geceden firar ederken sözcüklerin.

Ve o ki;

Kalp gözünde salınan munis sıcaklık

Elbet kürediğin hakkaniyetine tanıktır yüce Rabbin.