ŞAİR YÜREĞİ

Lakayt gölgelerin inhisarında saklıydı şehir

Mazisine yenik düşen rengin de övüncü

Saklı kerameti yalnızlığın

Çıkamadığı o düş çukuru

Ne de olsa yerle yeksan her bir vecize

Şairin pabuç bırakmadığı zalim ve zulüm.

Kör bir lanet istifli günde

Aşka dolu sürahide ise gizem

İçip de avuç avuç

Kükreyen şahika

Gönlün neferi varsa yoksa o kör nokta.

Sanrılar sancılı ömre delalet

Göğün ikbali binlerce sefil bulut

Serildiğin mevsime biat ufuk.

Hali hazırda kehanet saklı duvarlarında umudun

Göğe de teğet geçen bir rahle

Nasıl ki meftun aşka ve acılara

Bilip bilmeden seven şaire lanet okusa da

İhanet yüklü kefaret.

Zanlar asla bozamaz şehrin mavisini

En irisinden bir lades

Tuttuğum dileklerin de mevsimi ne de olsa

Kandığım her töhmet

Varlığa sunulan bir iffet

Seyrüseferinde ömrün devasa hikmet

Nasıl ki boylu boyunda bir asalet.

Dumanlı başı şehrin

Kardığı her çatıda bilumum gölge

Kifayetsizliğin de sancısı olsa olsa

Sürmeden sefasını

Göçüp gitmek de neyin nesi?

Kördüğüm imgeler

Saf tutan şair yüreği:

İnhisarında vazgeçişlerin

İndinde beddua eden iblisin şerrine lanet

Gün doğmadan elbet doğacaktır da mutluluğun künyesi.

Bir latife buyuran her öğün

Kimine ölüm kimine düğün

Serden vazgeçmek de neyin nesi?

Hele ki söz konusu sevgi ise

Var mıdır bunu ötesi?

Mihrabın salkımlarında alımlı bir taziye:

Atıfta bulunulası aşkın nasıl ki marifeti

Geçimsiz ruhun mücadelesi

Bir sevdalı beste olsa olsa

Şair yutkunurken her heceyi

Aşkın da şahidi koskoca yerküre.