GÖNÜL DERGAHI

‘’Sevdiklerin naz makamında iken, senin niyaz makamında bulunmamış olmandır yaşamak bazen…’’(Alıntı)Aşkın bir alıntı olduğunu düşünmüştüm bazenKırağı çalan mevsimin çalıntı sessizliğindeİkileme düşen yüreğin tefekkürüydüMayalanmış seslerin vuku bulanHasretine yüklediğim kelimeler.Endamlı bir vazgeçiş addedilen zamanEmir kiplerinde nazına niyazına esir düştüğümAşk mavisi gözlerinde emanet mevsiminÇalıntı makamı.Kıyamdaki her hasret seni çağrıştırıyorAklın iplerinde tutuklu bir kibir gibiElbet yaftalandığım şunca beyanınKılcal damarlarında dolaşan asalet benzeriMuhafaza ettiğim nem ve hüzünGöğün kemerli burnundaTopa tutulduğum kim bilir hangi gün?Irak benliğin ne yazık ki:İmansız gölgelerden çaldım ben bu vakur sessizliğiİman dolu gönlümdeHazır ol’da sevgi ve hükmettiğiEmir kiplerinden dökülen şık bir vedaElbet elemin eklentisindeMustarip olduğum şu kara mevsimGönül dergâhında huzur bulduğum mu yoksaYakalandığım rüzgârın beylik esareti?Nakşeden her günde sivrilen bir dikenMevzu bahis dahi olmaz tutkunu olduğum eksen.Yâd edilesi her renge düşkünlüğümKıbleme serdiğim yürek gibiDefolu sözcüklerin bakir gölgesindeYuhalanan tümden gelen heyecanElbet dur durak bilmedenEşlik edecek şiirlere.Mahzun bir sefalet içime ektiğimGözlerimden akan nemin de yok asla önemiDevranda sakladığım nice tufanElbet sermayesi ömrünAzat edilmemiş hayallerim.Şimdi mensur bir hazan göğe kanat açanDünde kalmışlığımla da yok hani kimseye tek ziyanBelleğimde de kayıtlı tevekkülZıpkın yiyen göğün şerefineÖlüm dahi güzel sevginin elindenYaşamaksa kimi zaman…Boş ver, gitsin azizim:Nice hüzün pelesenk olmuş mademÖzrümdür sevgimÖznemdir şiirÖykündüğüm asla örüntü olmayan bir ömür. Gülüm Çamlısoy