RUHUMU ÖDÜNÇ VERDİM ŞİİRE

Ruhumu ödünç verdim şiire:

Kaykılan geceye ihanet ettiğim iki düş arası

Yalnızlığın satırlarına bahşettiğim her acı.

Makûs yürekte saklı

Telvesi ömrün…

Hani, sakındığım ardıç kuşu

Hani, mevsimin iki yüzü

Hani, hiçliğime dokunuşu Mevla’nın:

Şiirle yatıp kalktığım her esir düştüğüm düşle:

Mavinin bombaladığı görkemli mazim

Yetilerimde kalmadı oysa yetim düşmüşlüğü minnetin.

Aşkla sırdaş bir vaveyla

Kaç çeki ise yılgılarım hizaya gelmediği biteviye

İçin için dertlendiğim gün batımı

Bir batında doğan aşk ve şehla özlem

Sarmalında hidayetin

Mevsimin izini sürdüğüm her serpintide

İhlal edilmişliğin de sihri.

Kardığıma bakmasın da hani kimse

Sapkın mizacına hüznün

Kanmasın da cümle âlem:

Sivri uçlu kalemimle derdim

Tıpkı metin kalmayı becerdiğim

Gel geç esaretin yüz karası ömrün

Köpük köpük acılar

Kuduran göğün sarkıttığı o ipte mi asılı mazim?

Ah, azizim, bildiğinden çok öte benim sefaletim.

Bir cümlenin nezdinde görünmezliği acıların

Bir başıma kaldığım zirvesinde mağlubiyetin:

Hani, o devasa çukur mezar bildiğim

Kefeni ile sarkacın ucunda

Şiiri de hüznü de nimet bellediğim.

Diskalifiye edildiğim şu minvalde

Körüklenen saltanatı izbelerin

Aydınlığın da mimarı işte dualarım.

Kekremsi acıları serperken zemine

Birden başlayıp da varamadığım ikiye:

Azığa alınası günün solgun yüzünde

Tecelli eden zarif üç beş cümle belki de

Yüreğin şifası şu beylik nazire:

Tebessümlerim doğurgan oysa

Bandıkça acılara hala gülebildiğim bir mucizede

Saklıyım ben

Görünmezliğin seyrinde basıp da ateşe

Kıvılcımlar nasıl da şakıyan mizacın mezesi

Sağanak öncesi bir seda

Aşkı mimleyen yetim dizelerin her birinde.

Sözcüklerden yana derdim sanma da sakın azizim,

Varsa yoksa düştüğüm her boşluk

Sözüm ona aşkın inhisarında.

En berrak düş adeta mimozaların bahçesi

Saf kan masumiyetin çiğnediği her izbe:

Yalın bir coşku mimarıdır bu aşkın

El sıkıştığım hazan da başmisafiri yüreğin

Dipçiğinde saklı kaydı elbette özlemin

Göğe aktığım kadar darıldığım cihana

Sarmalında hidayetin

Ölümüne nikâhlıyım ben hüzünle.