Bugün Babasız Uyanmadım

Ben eylülün hüzün bakışlı kızıyım
Bir eylül hazanında
Ankara’da bir hastane odasında
Babasını eylüle kurban veren
Küçük kızın yüreğindeki sızıyım

Ben bilirim acısını
Bayram sabahlarının
Her babalar gününde
İçimde acılar bayrak çeker hüzün duvarlarıma
Ben bilirim ne demek olduğunu uyanmanın
Hiç güneşi doğmayan 
Babamsız sabahlara

Zaman sonra aylardan bir ay
Günlerden bir gün
Kadir Baba’yı tanıdım
“Kızım” dedi bana
“Nazım” dedi
“Oyy! yüreğimdeki sızım” dedi
Beni öz kızı bildi
Öyle tatlı, öyle güzeldi ki yüreği
Gözyaşlarımı gözyaşlarıyla sildi

Bugün ben babasız uyanmadım
Bugün ben babasızlığa ağlamadım
Bugün ben yüreğinde gül yaprağı
Dudağında bal kovanı
Ellerinde koca bir merhamet yumağı
Kadir Babamı buldum

Bugün ben babasız uyanmadım
Saclarımda bir baba eli
Küçücük bir kız neşesiyle
İçimin büyümeyen odalarında
Gülümseyerek sek sek oynadım

Bugün ben
Kadir Babama uyandım
Onun babam kokan kollarında
Çocuksu rüyalara daldım

Rabbim sana uzun ömürler versin
Sevincine gölge düşürmesin
Merhametinden eksiltmesin
Sana her gün yeni bir evlat versin
Sevginle yeşersin ağaçta meyve
Toprakta kuru çimen
Sevginle büyüsün yürek şehrine
Ektiğin sonsuz sevgiler

Kadir Babacım sen
Rabbime emanetsin
Küçücük yüreğimde sen
Kocaman bir memleketsin 

Filiz Eylül Apaydın
28.08.2007