YORGUNUM SADECE

O yanılsamayı ç/ekiyorum içime…

Bir düş halesi saklı mevsimin kibar gövdesinde

Ve soyutlandığım aksinde ömrün

Derinlerden bir iç çekiş

Tabanlarıma b/asmayı özledim ölümün iç sesini

Dokunduğum her izlekte sen saklısın, azizim.

Topa tutulan benliğimden arda kalan bir kıyamet adeta

İçimdeki iklim kanarken bense

Sensizliği giyindim gecenin ertesi

Vakur duruşuma da aldanma hani

Bir kelebek kadar kısa ömürlü ve sessizim

Her kanat çırpışımda,

Askıya aldığım mutluluğu boca ettim

Rahmetine

Tarafınca sunulan Rabbimin eşliğinde

Kıyamete sürdüm ben hız teknemi

Aslında dibi su alan bir lahzada terk edildim.

Gidişlerin sonu yokken

Asılı kaldığım hicvin de ruhu sonlanmış

Bir meleke

Süt liman duygularım da olmadı hiç.

Ne öfkeliyim ve yılgın

Yorgunum sadece ezilen ruhuma peşkeş

Çekilen acılarla muhatap kılındığım

Oysaki tek muhatabım sevgi ve sensin,

Sensizlikle dolu ömrün

Rabbime ulaşan yolu

Köprüsünden geçemediğim bir kanal

Sevgisizlikle de iştigal sinsi gölgeler

Asla sisli olmayan yüreğimle

Sevgisine talibim evrenin.

Tüm yetimliğimle kucakladığım aşkın

Dökülen zerrelerinden

İnşa ettiğim bir mabet

Nasıl ki sessizliği ve sevgiyi asalet bildim

Yoldan geçenlere de olsun selamım

Üzerime alınmasam da laneti

Giydirenleri Allah’a havale ettiğim.

Tutuklu bir sevda

Gönül gözümden üreyen o vaveyla

İçli dışlı olmaksa duygularla

Bu dünyaya ait olmadığım da bir gerçek.

İzahı var ya da yok

Lakin kokuşan zihniyetlerden uzak tutsun beni Yaratan

Sevgiyi şiar edinenlerle uyuşan mizacım

Tıpkı yüreğimin yarısı yangın

Yarısı sevdalı bir ırmak

Kat çıktığım aşka şükürler olsun

Bir de benzemediğim için

Ölü iklimlere düşmüşse yolu zalimin

Bırakın da yaşayayım artık baharı

Olsa da ikinci yarısında ömrün

En azından artık kundaklanmasın sevgim.

Başım dikse matemimle hemhal

Sözcüklerim kanıyorsa üstüme sıçrayan illa ki sevda

Aşkla yandığım kadar da ar bildiğim

Her çiçek cennet bahçeme müptela

Sevecen bir selam

Aşkın ırmaklarında yüzen kayığımla sırdaş

Bir rahle

Tuzağına asla düşmediğim nefretin boynuna asılı

O salkım saçak menfi düşler.

Sakındığım gözümden

Sefil benliğim

Kıyama durmuşken bir kez Allah katında.