EKLEM YERLERİNE DÜŞ SÜRDÜM ŞİİRLERİN

G/üz geçidinde bir yangına meyyal

Aşka ihya olan bir satırda saklı

Günyüzü görmeyi unutan siyah gecelik

Ve transparan düşler…

Affetsin beni Tanrı:

Uyuya kaldım şiir yazarken.

Göğün mavisi ve asi gölgesi

Susku bağımlısı reşit nice imge

Kaybolan ritminde coşkunun

Uğradığım yenilgi ve saymaya başladım işte

Birden ileriye.

Ne niyetimi saklı tuttum ne de umudu

Gölgelerin racon kestiği bir bulutta unutulan

Çiy tanesi gibi içimi çektim dışımdaki nem’e

Mimlendim şiir boyunca

İhmal ettiğim her rengi de yuhaladı karanlık

Mecburi iniş yapan bir şiirden hallice

Eklem yerlerine düş sürdüm şiirlerin

Koyu renkli bir elbise gibi

Görünmezliğin indinde karıştığı hangi şiir ise.

Kılık değiştiren bulut ve tabiat

Zar tutan bir yenilgi gibi

Dizdiğim methiyeler elbette kalburüstü

Bir sıradanlıkla izdiham oluşturdu

Aşkın iris’inde saklı rengi de unuttu

Sehven sevmişliğine inanmadı evren

Şair olmanın titrine yenik düşen hangi hiciv ise

Sıradanlaştı yaşam.

Tıpkı sonlanmasını dilediğim bir hüsran

Ve aşüfte bir heyecanla un ufak olmuş hayalleri

Dikerken sol yakasına şehrin

Gözlerimi alamadığım sağdıcı düşlerin

Pek bir cengâverdi düşünülenin ötesinde.

İri pençeli hayvanların attığı her tırmık

Kanayan dizelerde saklı tutulası savruk hayaller

Geçit vermeyen geceye sunduğum hüsran

Marifetti sanki uzağında kalmak umudun

Düşüp da başım yana

Tutsağıydım ölümün

Dümeni kırıp da sonsuzluğa

Aşkı hicveden bin bir yeis

Ve kıvılcım saçan her beyit

Elbet payidar kılacaktı içimdeki izdihamı.

Nöbete durduğum kayıp mevsim,

Şerh düşüp saltanatına aşkın

Balçığa saplanan umut

Yalpaladıkça ömür billâh

Hürmetle eğildim kalemin elinde

Bitimsiz bir t/utku

Neşreden ömrü şiirin dilinde.