AŞKTIR İLAHİ SIRDAŞIMIZ

Mavi rugan bir çizme…

Aşkın çatısının ördüğü her düşte

Yalın bir sıfat;

Yalın mezar

Alıntı öğelerin kibirli dokunuşu

Vuku bulan safsata yüklü bir günün de ertesi.

Her muteber günde kaykılmış eksen

Rubailer saklı sandığımda

Tan vakti telaşın izbelerdeki vukuatı

Kaşmirden imgeler

Safiyet yüklü benlik

Kazan kaldıran öfkesine yenik düşüp de evrenin

Sağalttığım her acıda saklı benim fermanım.

Asgari müşterekte buluştuğumuz:

Çatık kaşların da meali

Gülümsemeyi temenni etmiştim oysa bir çay vakti.

Bir damla gözyaşını katık yaptık mı eleme

Bir tabak şiirde yatıya kalmışsa sair imge

Şimdi efkârın dem vurduğu şiirde yatıp da uykuya

Şaibeli bir lisanda

Çemkiren iblisin de şerrine vakıfız illa ki

Hayra yorduğumuz her sihirde.

Bir batında taş kesildik

Mıntıkası kayıp düşlerin

Mealini unutup da dikiş tutturmak adına günbegün

Sonramız az müphem

Öncemiz karanlık olsa olsa

An’ımızda saklı bizim nazımız niyazımız

Satırların gazabına her uğradığımızda

Tutuşan felek

Elbette başımız gözümüz üstüne.

Kıldan ince boynumuz

Aşktır İlahi sırdaşımız

Afakî ömrün sunduğu her veryansın

Toprak kadar kutsal fıtratın da ta kendisi

Doğduğumuza binaen kavuşacağımız

O İlahi dünyanın geçtiğimiz son kapısı

Açık ara farkla fani ömrün bedenden firarı.