GÜNÜ BİRLİK SEVİNÇLER VE ŞİİR

Sözcük furyasında bir gasp

Geniş mezhepli düşlere de yer yok hani

Döşünde yanılgının

Bir şehir efsanesi benzemeye yüz tuttuğum

Pembe panjurlu taslak

Sözüm ona mutluluğun da çatısı altında

Serpilen gizem ve aşk.

Nasıl da manidar gün

Ötesinde geceye dönük bir benzerlik

Eşkâli çizilmeyen de bir beraberlik.

Sancısı çok yeni iz düşen sarkıtın da

Her damlasına illa ki

Ermeye niyetli olduğum hidayet

Belki de düş kalpazanları üretti bunca benzer izleği

İçinde saklı sırları ile odalar

Bir de avluya bakan yalnızlığın rıhtımı

Serçelerin minicik gagalarında asılı adeta

Günü birlik sevinçler ve şiir.

Kıyasıya mücadele etmekse mutluluğa ramak kala

Kayan ellerinden ıssızlığın

Kazık kakmış nice yenilgi

İnsan olmanın mealinde

İncecik sesi varmaya doyamadığım

Revnak bir üzünç

Çatallaşan sanrılar

Göğün katmanlarında

Ekmek arası bir öğün

İçimi su gibi aşkın

Boğazı yakar da hani özlemi kavuşulmazlığın

Bağdaş kurduğu

Tek göz oda içimdeki yetimin büyüdüğü zemin.

Koyu saçları çok koyu dündeki esintinin

Matemi düşmüşken gölgeme

Gölgemden bile uzak sefil benliğim…

Ne gidip geldiğim

Ne de gitmelerin indinde

Terk edemediğim bedenim

Huzuru ıslıklayan ebegümeci sıfatlar

Sonların da marazı hani

Tatar suratlı yobaz satırlar.

Şimdi evrildiğim

Dünde saklı maruzatlar yine de epriyen

Yüreğin kozasında muhafız alayı imler

Tehdit eder de eder aşkı

Aşk bakışlı şahinlerin sivri gagaları

Didiklerken yüreğimi

Sol kanatlarında ürkek bir veryansın

Şaha kalkan ne çok duygu

G/öremediğim kadar yarından uzak

Kök salmış dileğim.

Bir bilinmezin közünde pişen haşmetli sanrılar

Kerbelası ömrün illa ki beynamaz yankılar

Karşılık bulmayan hangi tebessümse içimde

Yanardağ

Selamın geri dönmediği bir mevsim

Ömrün her günü uzakken mutluluğa

Ebediyen gölgelenen varlığımla

Kime ya da neye tutunsam.