BİR GÜNE SIĞMAMALIYDI OYSA

Malulen emekliyim düş ören şiirlerden

Şiirin de kozasında aşkın reveransı

Bir güne sığmamalıydı oysa

Ne aşk ne de aşkın müritleri.

Sevecen biri iklimden yeni azat edildim

Mevsimin diline sürdüğüm acı kadar da

Efkârlıydı ümmeti gölgelerin

Maruz kaldığım ne çok araz

Göğün de menkıbesi adeta

Dudaklarımdan dökülen akıbet.

Dikiş tutturamadım ki

Layık olduğumla ilintili benim düşlerim

Bir de düş sihirbazları otağ kurdular yüreğime

Geceyi istifleyip de günü dışladığım;

Güne sığınıp da gülümsemeyi unuttuğum

Unutulduğumdan mıdır ne tutuldu nutkum

Oysaki öfkesine ve zulmüne biat iblisin

Kök saldım ben mağduriyete

Sevdalı şiirler bile ağlar oldu

Sözcükler varsın harlı varsın kinayeli

İçimde şehir büyüklüğünde beyitler

Aşka hüsran sunan;

Hüsrana kıvılcım sıçratan bazı bazı.

Her övünçte kıvanç saklı

Akladığım yalnızlık nasıl da ısrarcı

Geçitlerin köhne duvarlarında

Dört duvar ayraçların hüküm sürdüğü satırlarda

Ve de ölümü irdeleyen her mevsim

Kuram dışı öykündüğüm

Öykündüğüme biat gün yüzü görmediğim

Günün de taşralı gazabı

Oysaki ben şehir kızıyım;

Şehir yüzlü bıçkın şiirlerin de tebaası iken acılar

Aşikâr olsa olsa içimde nem tutan yaşlı yaslar.