AŞKA BİAT BİR SUSKU

Yaralı bir mavi’ydi aşk…

Pençesinde izdihamın delik deşik bir ceket gibi

İçine sığamadığım bir lehçe

Yine pervazında dökümlü bir esvap

Kıyasıya sevdiğim yüreğin rahlesinde

Kör bir hücre.

Boğumluydu çatık kaşlı zarafetim

Lenduhanın girdabında özümsediğim haysiyetim

Ve mavi turnanın gözlerinde

Kifayetsiz çok kifayetsiz bir acı…

Ah, sevdalı rengim

Diline tutkun olduğum özlemim

Sen miydin en mavisi ömrün?

Sen miydin yüreğimin öyküsü?

Bandım saygımı tüm cehaletimle

Ar bildim suskunluğu

Sevip de ince ince

Şarkılardan fal değil al yüzlü bir sevda resmettim

İçimde tüten neşenin de kayıp silueti.

Menevişlenen göğün tapınağıydı asaletim

Zirve yapan bir yalnızlık

Boykot ettiğim tüm benliğim

Zar tutmuştu ne de olsa aşk perim.

Göğe baktım,

Asılı kaldığım yalnızlığın da Tanrısı iken

Tapındığım bir nefer içimi darmaduman kılan

Neşreden hangi suretti de

Sevdayı mezhep bildi yargılarım?

Ve ben tek tabanca

Görünenden de öte safi acılarla örülü

Bir koza

Edindiğin hangi izlenimle çıktın da yola?

Sonrasını Allah bilir, deyip boylu boyunca serildiğim.

Maviden yasım;

Maviden taşkın mizacım

Maviydi umudum

Merkezinde bir hale

İçimi mayhoş bir edimde sırılsıklam göğün ikramı

Rahmete boyandığım

Aşkla kutsandığım

Zamanı ve mekânı unutup kendime yeni bir dünya

Yarattığım sadece Yaratanın nezdinde.

Lal bir hece sancılı doğumum

Göğü ve melekleri tanık tuttuğum…

Ölümüne közümde isyan;

Yeniden demeyi unutup takılı kaldığım mı ziyan?

Hani, olur da bağlarım başımı

Hani olur da kaybolan naşımı

Yeniden canlandırır Tanrı.

Sonramı da sormasın hiçbir yabancı

Aşkla dolup taşan rahminde kâinatın

Tek içimlik her şarkı

Yine solumda rükû

Sağımda besmele

Elimle kazdım ben çukurumu

Aşka biat bir susku

Ansızın gelip de çalan kapımı.