ISLAK BİR ŞİİRDEN ARDA KALAN

Utulmuşluğun hitabesini yazıyorum

Mucidi ömrün her hayalde serilmişliğimle

Yangınına talibim göğün.

Satırların haykırdığı ölümün

İbaresi çatık kaşlı ruhların yalnızlığı

İklimi kayıp bir şehrin

Ve de bir şiirin tek kıstası içimdeki irin

Özümsediğim acılarla içli dışlı

Şaibeli dansı zulmün.

Kayıp miracı dillendiren bir aldatı

Kâfir dizelerin de infilakı

Serkeş yürekten savrulan bir nida ve bir tane daha

Darboğazda elem ve rüştü ispatlanmamış

Düşlerden öğün atladığım her acı vakti

Kesilmişken hesabı yeni bir öğretinin

Zanlara düşkün münafıkların kabir azabı.

                                                                                             .

Biteviye körüklenen

Boyumdan büyük elem

Sitemli mizaçlardan payıma düşen

Çok mu zaruri sanki bunca isyan?

Bir kefaret

Bir boş boğaz imge

Yanlı bir terane

Bir içimlik şiirler

Tenimde dolaşan karınca adımları ile

Nifakın sokulduğu hayat ile aramın da soğuduğu

Sıra dışı mizacı içimdeki mevsimin.

Dar geçitli bir şiirden alıp da başımı

Gözlerimde parlayan aşkın notalarına

Bastığım her an

Nasıl ki pervasız ruhumun girdabı

Şimdilik mutsuzlukla iştigal bir soytarı adeta

Günbegün devinen garip mizacın

Her satıra sunduğu gözyaşı

Islak bir şiirden kalan nem kadar

Yansız bir sevda masalı.

Derleyip topladığım güncemde

Perhize girdiğim mutluluk reçetesinde

Katlar çıkıp da İlahi hikmete

Varsın yana yakıla kazayım mezarımı:

Her yekte devirdiğim hüzün

Her cefada yenik düştüğüm ömrün

Varla yok arası nidası

Bir yürekte saklı bir de kalemde

Bu kördüğüm.