KABRİM, YALNIZLIĞIM VE ŞİİRLERİM

Köhne bir acı dillenen:

Tik tak tik tak.

Mıhlanmış yeryüzü çukuruna düşlerin,

Göğün teninde d/okunaklı bir rahle

İçinin pazarlığı yüzüne vuran koyu bir güneş

Aslında uydusu insanın ve kinin:

Lades…

Deyimler kadar uzun, biteviye

Çöreklenen ikbaline umutların,

Notalar dalga geçer aralarında ve

O müzik çukuru:

Solfej, göğün bayat aryalarına tanıklık eden

Ebabil kuşları

Bir de kusur arayan insanoğlu:

Artık kimin nesi varsa mahrem ya da ifşa edilesi

Zanların bile olmalı bir meziyeti.

Tam takır aşk çeşmesi

Uyuduk ve uyandık, dercesine

Matemin gölgesinde bir meltem

D/okunaklı olmalı aslında haris düşler

Kambersiz düğün misali:

Bir ters bir yüz.

Damıtılan içme suyu:

Damla damla,

Öykünmediğim hayatlarla olmaz da asla işim:

Görev gereği teftişteyim, mirim:

Su gibi aziz ol, dercesine

Bir yudum suda aşka erdiğim;

Her düşte gerçekleri deştiğim.

Kabrim, yalnızlığım ve şiirlerim:

Aşkın mecali kalmadı işte

Meali olsa olsa şiirlerim

Kan içip şiir kustuğum;

Sevip, sevip yenik düştüğüm:

Başa dönüp de…

Sarkacı belirsiz bir sinyalde duyarken ayak sesini

Yaklaşan ölümün:

Demli bir serzeniş benimki

Sadece kendime tüm öfkem:

Sevmeyi nedense böyle dillendirip

Kendime yenik düştüğüm.

Sormasınlar da hani;

Neden, niçin:

Bilseydim sebebini

İçer miydim şiir yerine bunca matemi?