AŞKIN ASASI

Sureler fısıldarken çıkışını

Tek kaplı han’da saklı kalan hezeyanlara

Sırdaş kefaretim:

Yüz görümü her vazgeçiş

Açılan kayıtlarda tek kanıt ve Tanrı:

Bilinmedik bir nefesle içime üflenen

Her deyişi saklı tutarken

Nefsin nazarında bir garip yolcu

Ve aşkın asası.

Dingin tarifem elbette

Gecenin infilakı

Atışı duyulmayan yürekte

Ne bir meziyet ne de ihanet;

Görünmezin saklı nüfusunda

Şehla bir yorgunluk sadece Hakkın nazarında

Çıktığım yolda sayısız hadis(e) ile

Kundaklanan benliğimden kalan

Son üç beş kırıntı

Her daim yüklü tevekkülle.

Nasıl da bir tevafuk

Yoluma çıkan bunca insan ve ibare:

Kayıtsız ve rengi soluk tüm şarkıların

Zanla ateşlenmiş ihtirasın yüz karası

Yeter ki uzak olsun benden

Yalanın ve kinin asası.

Ne azamet ne de rivayet

Düşen payıma varsa yoksa aşkın

Damlayan zerrelerinde

Parlayan gözlerime vuran ışıktan

Çekemediğim bakışlarımı dikmişken gök kubbeye.

İstihbaratı ne yolsuz ne de sonsuz;

Varlık kadar teamülü kayıp bir surette

Elimde tüm edimler;

Revnak güncemde içime saplanan

Bunca şarapnel:

Ezkaza ölmeyi ben mi arzuladım?

Ve aşka duyduğum inanç

İtikadın izdüşümünde

Gönülden kopup gelen dize dize…

Uyuduğum ve uyuttuğum hayallerimle

Diz dize bir münafık gölgeden daha mı korkmalıyım?

Zar tutan hangi ihanetse

Neşriyatı edepsiz bir sitemle

Başıma örülen çoraplardan da yok haberim:

Zanlı ya da anlı şanlı;

Kayda değer yanlı bir keramet

Varlıkla yokluğa denk düşen

O ziyafette

Elbette mukadderat olacak kazanan:

Kaderin ve kederi teslim edip nihayete;

Yorgun yüreğin kıvrımlarında

Ördüğüm aşkın nispetiyle

Bağışıklık kazandım ben sefalete.

Tufanda savrulan ya da

Boydan boya yatmayı huy sayan

Velhasıl aşkın kıblesi

Görmeye aday olduğum her rüya.