KALEM UYUMADAN GECENİN KOYNUNDA

Şimdi, muhbir bir imgeyi lav edelim:Hani, çatık kaşlı filan da değilAltı üstü aşkın neferi her kayıp şecere.Dokusunda ömrün yarım adalar inşa edelim:Çıkını olmayan gelinin;Çivisi çakılmış tüm düşlerinSoyunu da ihbar edelim:Yerli yersiz çemkiren iblisi,Köhne dehlizleri;Künyesi kayıp şehri de mimleyelimTıpkı şairin küfesinde saklı maziyiYâd etmedenDüşelim yollara yerli yersiz,Sarnıcı kayıp enginlerin telkini ileMim koyalım her şiire.Batılında ömrün;Hazan kepçe kaşık kaşık örseleyelim kalemi:Şehla bir düşteYenilgi mahiyetindeHer alın terini yok sayalımŞaibeli göğünSıdkı sıyrılmış ömrünEn kuytusuna serelim serebildiğimiz özetiniİfşa edilesi filan da değil hani:Altı üstü bir can pazarı;Bir sükûneti dillendirenSebebi olmayan bir cinayetiÜstlensin de şairÖlümüne seviyor madem evreniÇivisi çıkmış her gölgeyi çarmıha gerelimYerli yersiz hıçkıran yüreğinMabedi kalemiEvirip çevirip batıralım çamura.Bir haleden kayan;Varlık kadar torpilli günceyiSunmadan hece heceÖvelim yerli yersiz her kimliğiVarsın dumura uğrasın adalet;Varsın yitip gitsin o benlik ki hidayetDüşkünü aciz ruhuVuralım yerden yereGün dönse de geceyeGecenin nutku tutulsa da Hurafeler dizelim cahil gölgenin çevresineAşkın her zerresi uğramadan hezimeteÇekip gidelim acele ile:Ketum varlığı;Asaletin geride kalmış kırık kulpuAşkı, sevgiyi çıkarmışken gözdenGerilelim tüm haşmetimizle;Kurban seçilen kimseTahliye edelim iyiyi, güzeliHani olur da evren uyanır ansızın veUyarır İlahi Adaleti:Vadesi dolmadan her heceyi ve kalemiTefe koyalımİfrata kaçan tüm nefretiBoca edelim şiireVarsın yok sayılsın onca şiirin sahibi;Varsın efsunlu bir terk edişe mahal versinEvren ve sahibi bunca fani sıradanSıra dışı bir künyeyi deSıradan geçirelimKalem uyumadan gecenin koynunda… Gülüm Çamlısoy