AŞKIN HİCRETİ

Kirli ve ölü dokusunu lav ediyor mekân;

Naşında ümitlerin

Salyalar akıtan çehresinde

Munis bir hece saklı gecenin

Kirini ve kinini yok sayan

Mevzubahis aşksa

Sorun değil her söylediğin,

Diyebilmenin ikrarı

Şahikası umudun…

Kan donduran soğuğunda

Bir Aralık akşamı

Şehrin surlarında karlar dokuyor ismini

Elemle kesişen yolunda izdihamın

Fink atıyor mezarlık bekçisi:

Yorgun ve şaşkın bedenimde

Yas yüklü poyrazı

Bertaraf edercesine

Yüzündeki tebessüm.

Şimdi şehla bir düşü sindiriyor ve

Sonlandırıyorum

Geceye yük olan

Bağnaz sitemlerin

Fevri inkârında.

Kanatsız meleklerimin de firar ettiği

Cennete bir düşse de yolum

Kurtulsam kinayesinden dünyanın

Pervazında umutların

Bakracında ne mi saklı aşkın ve

İlahın gücüne âşık

Bir beyhude faniden öte neyim de?

İz sürerim hece hece

Aşkın kundaklandığı şiirlerde

Ben müspette bir kıyamım

Nevi şahsına münhasır

Bedellerin

İz sürdüğü dik yokuşlarında şehrin

At koşturan

İsyanı bastıran bir tufanım:

Kendimce direncim

Kendimce şevkim

Kendimle mutabık

Belki azat etmek adına içimdeki

Bilmeceyi bir bir çözerken

Kalp gözünde katıksız acıyım.

Aşkın hicretine vakıf;

Kayıpların da kazanım babında

Yüz sürdüğü

Mülküm ya da bedenim değil hani

Pervasızca firar etmişken

Doğasında rüyaların

Düş perhizine girdim bir kere

Geceyi bulmadan

Gündüz gözüyle

Aşkın şiarı

Hecelerde

Tozutmuş bir notayım

Yediden sonrası olsa da meçhul

Aslında

Sessizliğin detone olmuş

İç sızlatan s/esinde

Faili meçhul gölgemle

Kayıtlıyım şiir dilinde.