UZUN BOYLU BENİM KELİMELERİM

Soluğumun ritminde kayıtlı aşk…

Zamanın aman vermeyen dokusunda işlenmiş şehir.

Nüfus ettiğimin de yanılgısı

Her şehla düş.

İçimin mersiyesinde,

Tehir ettiğim mutluluk

Ve yanılgıların dipçiği ile

Öldürülen hayallerim

Tıpkı bir esinti üşüten yüreğimi;

Tıpkı bir yenilgi;

Esefle yeren eşrafımın dilinde dolaşır durur yalnızlık.

Uzun boylu benim kelimelerim:

Enine boyuna enginliğinde umutlarımın

Ne çok yılgı adeta bir yeis;

Ne çok yılkı içimdeki esintiden

Doğan çocuklarım adeta

Aşkın rahmetine esefle dokunduğum

Bir üzünç

Muteber hüznün perde perde yükselen sesi…

İçimdeki dinamit

Belki övündüğüme nispet yaparcasına

Öğüttüğüm bunca düş neferini

Boyutsuz güncemde

Tasa yüklü kelimelerim

Aşka biat

Özlemle kenetlendiğim kayıp yarımlarım…

Mağlup gelsem de ne gam!

Hürmet ettiğim doğasına insanlığın,

Kınansam da ne gam!

Derli toplu benim hayal kırıklarım:

İçimden taşan beyitlerin tasavvuru

Her görkemli gidişin ardından

Tokalaştığım elem

Dilimde sızı;

İçimdeki mengene düşler

Huzursuzluk iken nakşeden

Ansızın ürperen içimdeki yorgun künyem.

Aslıma biat

Hükümranlığında bunca zulmün

Neye yarar,

Durmaksızın düşünüp

Sevmeyi ertelemediğim;

Lakin azalan ümitler ve zaman denen

Hazin masal

Bir varmış bir yokmuş, demeyi

Sanma ki marifet belledim bunca zaman

Nasırlarında kalemin

İçimi titretir adeta

Unutulduğum dizelerde

Ben hayatı örerken şiir dilinde.