SERAP NİYETİNE ŞİİRLER DOĞURDUĞUM

Kum taneleri adeta sipahisi yüreğin;

Şehla düşler her yenilgide enkaz

Zaman yanlı ve nazlı bir makam

Göğün metanetine teslimim;

Zamansız vuku bulan cehaletine

Emri amadeyim evrenin mahiyetinde

Zifiri karanlığın

En aydınlık zümresiyim.

Şehit düşen kalemin kabrinde yüklendiğim;

Varlık derdine uzak

Aşka adına ümitlendiğim…

Yeminlerim Hakkın nazarında;

Sitemden uzak kabullenişlerim

Rahmet yolunda.

Nazlı ve vakur benliğim gönülden sevdalı olsam da

Yaşam denen meclise…

Şimdi gel de gör halimi;

Sunumunda hülyaların

Ben ki en ahmak beste:

Su yolunda susuz döndüğüm yangınlarım;

Allah yolunda zamansız vurgunlarım;

Çöl niyetine her boş sayfaya serildiğim

Serap niyetine şiirler doğurup

Tasamı ve acımı gömdüğüm…

Şehla üzünçler eşlik eder de eder;

Yankısı dönüşsüz gölgeler

Ansızın zuhur eder aşk niyetine

Sevgiye bandığım anlık bir çöküşle

Dirilir hücrelerim

Zanlar uçuşur da uçuşur

Bense makberime teslim.

Anıp da adını ömürlük hicazın;

Yana yakıla gem vurduğum sürgün telaşım;

Yansa bir yanmasa bir yüreğin ferinde

Gizem yüklü bir cürüm

Menşei çok çok yorgun bir zulüm

Ayırdına varamadım işte iyinin kötünün

Sevdim ezelden

Neferi olsam bile değdi mi bunca eleme?

Haydan gelsem ne çare?

Huya gitsem

Kim ki içimdeki yaraya en gülümseyen çare?

Sevgiden medet uman bir sefil;

Nakkaşı hüznün

Esefle diri bildiğim her ölü zikir

Aslında içimdeki yalnızlık kundaklandı kundaklanalı

Gel de bana sor,

Şiir dediğin bir yitim belki

Yetim bir hüküm

Bilfiil gölgelenen huzurumdan kayan bir teselli.