ZAMANI UYUTSAK NEYE ÇARE...

Ölümü dillendiren bir ahraz

Vakitsiz gidişlerin de yok tesellisi

Bir de kundaklanan insanlığın

Lahit benzeri dirilişleri.

Zamanı uyutsak neye çare?

Uysak birbirimize tembihli mi her bir gölge de,

Kuytularda buruşturulmuş yürekler.

Zıvanadan çıkan nefsin şuurunda infilak

Lades diyen düşlerin tekmili çıkmış rayından

İhbar etmeden yetkili mercie

Uydurduğumuz masallara biz bile inanmışken…

Tecrit edildiğimiz nasıl da aşikâr,

Uyuşan benliklerin asla olmayacak tekrarı

Ne de geçen zamanın aksanı ve ekseni

Teklerken

Bir bir nüfus eden yorgunluğun suni gündemi meşgul ederken

Tüm neşriyat çöktü tez elden.

Gün dönümü;

Vicdan yitimi;

En elzemi neyse çare olsun diye şunca acıya

Tekerrür eden vebalı kimlikler

Birbirine dişini gösteren

Kayıp iklimlerin şekli şemaili kayıp dirilişleri.

Dinginliğe özlem en haris kelam;

Varlığı kuytulara süren

Bilinmez ikilemlerin meşru müdafaası.

Göğün tayfası ne kuşlar ne de bulut silsilesi:

Varsa yoksa korku emsali

Kaygılar dağlar da dağlar en içten

Kopan çığlıklara neredeyse evren bile yabancı.

Körükleyelim haydi;

Köhne düşlere bir isim bulalım;

Nidaları saçalım doludizgin yaşanmamışlık

Bir bir nüksederken

Devasa bütçesi ile dünyanın

İnsan benzeri sütunla dikelim

Merkezine lanetin.

En Pişekâr sitem en çok mazlumdan yana;

En devrik cümleler yine başımızın belası:

Altı üstü kelam;

Altı üstü selam

Yan gelip yatmış yorgunluğun tayfası

Bir yanlı sevdayı baş tacı yapıp da

Kekremsi bir acı mıdır

Tekerrür eden?

Üstelik neyden ibaret?

Neye delalet bunca kötülüğün yolcusu?

Zamandan çaldık sattık birbirimizi birbirimize;

Belki yorulduk dinlendik saniyelerin indinde

Neredeyse bir asra tekabül eden

O kısa sessizliği de mimledik tek nefeste.

Kala kala bir can borcumuz kaldı

Kala kala içimizdeki ninniler

Dünden hediye anne dilinde

Sevgiye, sevgiliye özlem…